ശവപെട്ടി ചുമക്കുന്നവര്‍ക്കു
വേണ്ടി പണ്ടേ എഴുതി വെച്ച്,
വെയില്‍ തിന്ന പക്ഷീ
നീ പറന്നു പോയ്‌ .
യാത്രകള്‍ അവസാനിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചവന്‍.
ജീവിതം വിഷം തുപ്പിയപ്പോള്‍
അമ്ലതീക്ഷ്ണതയുള്ള വാക്കുകള്‍
തിരിച്ചു തുപ്പി, കവിതയെ മാത്രം
പ്രണയിച്ഛവന്‍ ,
വൃത്തമില്ലാത്ത വികാര തീവ്രത കൊണ്ട്
കലാലയങ്ങളിലെ ഉറക്കങ്ങള്‍ കളഞ്ഞവന്‍.
ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ കെട്ടിയിട്ട
ആശയങ്ങള്‍ ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചത്
നിന്റെ ആക്രോശം കേട്ടാണ്.
മണിമാളികയില്‍
കവിതയെ കൂട്ടികൊടുക്കാത്ത
നീ വിശുദ്ധന്‍.
വിശുദ്ധനായ നിന്റെ ക്ഷീണിച്ച പുഞ്ചിരിക്ക് ,
ശൂന്യത സൃഷ്‌ടിച്ച മുറിപാടുകള്‍ കൊണ്ടൊരു ബലിതര്‍പ്പണം .
Saturday, October 23, 2010
Tuesday, October 19, 2010
ശ്രാവണ ബെലഗോള
ഇനിയുള്ള കാലം നമ്മള് പാടാണ്ടിരുന്നാ...
നാടിന്‍റെ നട്ടെല്ല് പൊട്ടി നമ്മള് ചാവും ..
ചാവാണ്ടിരിക്കാനെങ്കിലും പാടെടി തെയ്യീ..
പാടീട്ടു ചാവാനെങ്ങിലും പാടെടി തെയ്യീ...
വിപ്ലവം തുളുമ്പുന്ന നാടന്‍ പാട്ടുകളും മലയാള കവിതകളും നിറഞ്ഞു നിന്ന യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത് കാലത്ത് 11 മണിക്ക്. കാലത്ത് എട്ടു മണിക്ക് മുന്‍പേ ബാങ്കലൂരിലെ ബി ടി എമ്മില്‍ സുഹൃത്തുകളുടെ റൂമില്‍ എത്തിയെങ്കിലും അവന്മാര്‍ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല. കാലത്ത് എട്ടു മണിക്ക് ശ്രാവണ ബെലഗോള പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞതാ.അവന്‍ മാരുടെ പള്ളി ഉറക്കം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കുളിച്ചൊരുങ്ങി എല്ലാരും കൂടെ ( ഷൈന്‍, സനോജ്, ഷിജില്‍, ഷിനു,ഷാരോണ്‍, റോബി,വീണ) . പുറത്തു വരുമ്പോള്‍ പത്തു മണി കഴിഞ്ഞു. വണ്ടി വരുമ്പോള്‍ പതിനൊന്നു മണി. തുടക്കത്തില്‍ പിങ്കു(ഷാരോണ്‍) മാത്രം ആയിരുന്നു പാടിയത് . എന്നാലോ വഴിയരികിലെ ധാബയില്‍ കയറി ഭക്ഷണവും, ബാറിലെ വെള്ളവും സോറി ബാര്‍ലി വെള്ളവും കേറിയപ്പോള്‍ എല്ലാരും ഗായകരായി. കാട്ടാകടയും, കുരീപുഴ ശ്രീകുമാറും , മധുസൂധനന്‍ നായരും ഞങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ലഹരിയായി ഉയര്‍ന്നു.
യാത്ര, ശ്രാവണ ബെലഗോളയിലേക്ക്. ജൈനന്മാരുടെ ഒരു പ്രധാന തീര്‍ഥാടന കേന്ദ്രം ആണ്. ബാങ്കലൂരില്‍ നിന്നും 158 കി. മി ദൂരം ഉണ്ട് അവിടേക്ക്. കര്‍ണാടകയിലെ ഹസ്സന്‍ ജില്ലയില്‍ ആണ് സ്ഥലം. ബെല എന്നാല്‍ കന്നടയില്‍ "വെള്ള നിറം "കൊള എന്നാല്‍ "കുളം" എന്നാണ് അര്‍ഥം. അങ്ങിനെയാണ് ആ പേര് വന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.അവിടെയാണ് അറുപതോളം അടി ഉയരമുള്ള ബാഹുബലിയുടെ പ്രതിമ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
നല്ല കിടിലന്‍ റോഡ്‌ ആണ് അവിടുത്തേക്ക്‌. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു പാട് അപകടങ്ങളും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അതിലൊന്ന് ഞങ്ങള്‍ അടുത്തു കണ്ടു. ഞങ്ങള്‍ വരുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്‍പാണ് അത് നടന്നത്. ആളുകള്‍ വണ്ടി പൊക്കുന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിന്നുള്ളില്‍ രണ്ടു ജഡങ്ങള്‍. തൊട്ടു മുന്‍പേ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് സ്വപ്നങ്ങളും വര്‍ണങ്ങളും നെയ്തു കൂട്ടിയവര്‍. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകുന്ന ജീവിതം എന്ന കുമിള. രണ്ടു കൊടും കാറ്റിന്നു നടുവിലെ ഇടവേളയാണ് ജീവിതം എന്ന വരികള്‍ പാടി മുഴുമിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ അതിന്റെ അര്‍ഥം ഞങ്ങളെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഓര്‍മിപ്പിച്ചു. വണ്ടിക്കുള്ളില്‍ ഒരു മൂകത. ആ മൂകത തീര്‍ക്കാന്‍ കവിതയും ലഹരിയും വേണമായിരുന്നു. ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചിരുന്നു, കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അഗസ്ത്യ ഹൃദയം ഹൃദയത്തില്‍ തട്ടി പാടുമ്പോള്‍ കൂടെ പാടാന്‍ ഷൈന്‍ . ആ മൂകതക്ക് കനം കൂട്ടാന്‍ നല്ല മഴ. മെല്ലെ മെല്ലെ മഴ ഞങ്ങളെ ആഘാതത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കു കൊണ്ട് വന്നു.വീണ്ടും കവിതകള്‍. പള്ളിയില്‍ പോകാത്തവന്‍ മാരുടെ കുര്‍ബാന പാട്ടുകള്‍. രണ്ടു വശത്തും തെങ്ങുകള്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന റോഡുകള്‍. കേരളത്തിലെ ഒരു നാടന്‍ പാതയിലൂടെ പോകുന്ന പോലെ. കള്ള് ഷാപ് ഉണ്ടാവുമോ എന്തോ ? ചിലരുടെ ആത്മഗതം.
ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെയെത്തി. പ്രകൃതി രമണീയമായ സ്ഥലം. തനി നാടന്‍ ഗ്രാമം. ബാഹുബലി പ്രതിമയുടെ മുകള്‍ ഭാഗം അകലെ നിന്നെ കാണാം. ഞങ്ങള്‍ എത്തിയതും മഴ പെയ്തതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. മലക്ക് മുകളിലൂടെ അകലെ നിന്നും പെയ്തു വരുന്ന മഴ . അതൊരു വിസ്മയകരമായ ദ്രശ്യാനുഭവം ആയിരുന്നു. AD പത്താം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ,ഗംഗ രാജാവിന്റെ മന്ത്രി ചാമുണ്ടാരായയുടെ യുടെ മേല്‍ നോട്ടത്തില്‍ പണി കഴിപ്പിച്ചതാണീ ഭീമകായ പ്രതിമ. ജൈന വിശ്വാസം പോലെ തന്നെ ഇതൊരു നഗ്ന പ്രതിമയാണ്. 12 വര്‍ഷം കൂടുമ്പോള്‍ ഇവിടെ മഹാമസ്തകാഭിഷേകം നടക്കുന്നു. ആയിര കണക്കിനു വിശ്വാസികള്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ഈ ആഘോഷം വളരെ പ്രശസ്തമാണ്. ഏതാണ്ട് 614 പടവുകള്‍ കയറി വേണം മുകളില്‍ എത്താന്‍ .ഞങ്ങള്‍ കയറി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ മഴ വീണ്ടും. നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നു (ഞങ്ങളെ ശുദ്ധികരിച്ചതാണോ? ) പകുതി ആയപ്പോഴേക്കും മഴ നിന്നു വീണ്ടും പ്രകാശം. രണ്ടു മലകള്‍ക്ക് നടുവിലെ കുളം മുകളില്‍ നിന്നും കാണേണ്ട കാഴ്ച തന്നെയാണ്.
ആ മഹാ പ്രതിമക്കു മുന്‍പില്‍ നമ്രശിരസ്ക്കരായി കുറച്ചു നേരം. പിന്നെ ഫോട്ടോ എടുക്കന്നതിന്റെ തിക്കും തിരക്കും. എല്ലാരും കല കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവരായതിനാല്‍ എല്ലാര്‍ക്കും വ്യത്യസ്ത ഫ്രെയിം .സര്‍ഗാത്മകമായ കാഴ്ചകള്‍. എന്റെ ചെറിയ ക്യാമറ CANON Powershot ഇല് പതിഞ്ഞ ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ ബാക്കി കഥ പറയും..http://www.flickr.com/photos/45426682@N07/
എല്ലാരും ക്ഷീണിതര്‍ ആയിരുന്നു. എങ്ങനാ.. വല്ലപ്പോഴും ഒന്ന് നടക്കണ്ടേ.. :) തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ആധിച്ചുഞ്ചാനഗിരി മഠം സന്ദര്‍ശിച്ചു. അവിടെയുള്ള കാല ഭൈരവേശ്വരന്റെ അമ്പലവും കണ്ടു തിരിച്ചു ബാങ്കലൂരിലേക്ക് . കൂട്ടിന്നു ഒരു കര്‍ഷകന്റെ ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പും, ജെസ്സിയും, രക്തസാക്ഷിയും , പകയും......
കറുത്ത ദൈവത്തെ കൊല്ലണ തമ്പ്രാന്റെ ദൈവം
കുഞ്ഞോലെ കൊല്ലണ്ടിരിക്കോന്നാരത് കണ്ടൂ
കുഞ്ഞോലെ കൊല്ലണ ദൈവത്തെ നമ്മക്കും കൊല്ലാം
കറുത്ത ദൈവത്തിനായൊരു പാട്ടും പാടാം.
ഭ്രാന്തന്റെ സ്വപ്നം പോലെ പാടിയും, കത്തി കയറിയും, താളം പിടിച്ചും കവിതയുടെ വരികള്‍ ഞരമ്പുകളില്‍ വിപ്ലവം പടര്‍ത്തി. നിദ്ര അകന്നു. ആലസ്യത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്ലാതെ പത്തു മണിയോടെ ബാങ്കലൂരില്‍ തിരിച്ചെത്തി.
നാടിന്‍റെ നട്ടെല്ല് പൊട്ടി നമ്മള് ചാവും ..
ചാവാണ്ടിരിക്കാനെങ്കിലും പാടെടി തെയ്യീ..
പാടീട്ടു ചാവാനെങ്ങിലും പാടെടി തെയ്യീ...
വിപ്ലവം തുളുമ്പുന്ന നാടന്‍ പാട്ടുകളും മലയാള കവിതകളും നിറഞ്ഞു നിന്ന യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത് കാലത്ത് 11 മണിക്ക്. കാലത്ത് എട്ടു മണിക്ക് മുന്‍പേ ബാങ്കലൂരിലെ ബി ടി എമ്മില്‍ സുഹൃത്തുകളുടെ റൂമില്‍ എത്തിയെങ്കിലും അവന്മാര്‍ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല. കാലത്ത് എട്ടു മണിക്ക് ശ്രാവണ ബെലഗോള പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞതാ.അവന്‍ മാരുടെ പള്ളി ഉറക്കം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കുളിച്ചൊരുങ്ങി എല്ലാരും കൂടെ ( ഷൈന്‍, സനോജ്, ഷിജില്‍, ഷിനു,ഷാരോണ്‍, റോബി,വീണ) . പുറത്തു വരുമ്പോള്‍ പത്തു മണി കഴിഞ്ഞു. വണ്ടി വരുമ്പോള്‍ പതിനൊന്നു മണി. തുടക്കത്തില്‍ പിങ്കു(ഷാരോണ്‍) മാത്രം ആയിരുന്നു പാടിയത് . എന്നാലോ വഴിയരികിലെ ധാബയില്‍ കയറി ഭക്ഷണവും, ബാറിലെ വെള്ളവും സോറി ബാര്‍ലി വെള്ളവും കേറിയപ്പോള്‍ എല്ലാരും ഗായകരായി. കാട്ടാകടയും, കുരീപുഴ ശ്രീകുമാറും , മധുസൂധനന്‍ നായരും ഞങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ലഹരിയായി ഉയര്‍ന്നു.
യാത്ര, ശ്രാവണ ബെലഗോളയിലേക്ക്. ജൈനന്മാരുടെ ഒരു പ്രധാന തീര്‍ഥാടന കേന്ദ്രം ആണ്. ബാങ്കലൂരില്‍ നിന്നും 158 കി. മി ദൂരം ഉണ്ട് അവിടേക്ക്. കര്‍ണാടകയിലെ ഹസ്സന്‍ ജില്ലയില്‍ ആണ് സ്ഥലം. ബെല എന്നാല്‍ കന്നടയില്‍ "വെള്ള നിറം "കൊള എന്നാല്‍ "കുളം" എന്നാണ് അര്‍ഥം. അങ്ങിനെയാണ് ആ പേര് വന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.അവിടെയാണ് അറുപതോളം അടി ഉയരമുള്ള ബാഹുബലിയുടെ പ്രതിമ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
നല്ല കിടിലന്‍ റോഡ്‌ ആണ് അവിടുത്തേക്ക്‌. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു പാട് അപകടങ്ങളും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അതിലൊന്ന് ഞങ്ങള്‍ അടുത്തു കണ്ടു. ഞങ്ങള്‍ വരുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്‍പാണ് അത് നടന്നത്. ആളുകള്‍ വണ്ടി പൊക്കുന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിന്നുള്ളില്‍ രണ്ടു ജഡങ്ങള്‍. തൊട്ടു മുന്‍പേ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് സ്വപ്നങ്ങളും വര്‍ണങ്ങളും നെയ്തു കൂട്ടിയവര്‍. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകുന്ന ജീവിതം എന്ന കുമിള. രണ്ടു കൊടും കാറ്റിന്നു നടുവിലെ ഇടവേളയാണ് ജീവിതം എന്ന വരികള്‍ പാടി മുഴുമിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ അതിന്റെ അര്‍ഥം ഞങ്ങളെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഓര്‍മിപ്പിച്ചു. വണ്ടിക്കുള്ളില്‍ ഒരു മൂകത. ആ മൂകത തീര്‍ക്കാന്‍ കവിതയും ലഹരിയും വേണമായിരുന്നു. ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചിരുന്നു, കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അഗസ്ത്യ ഹൃദയം ഹൃദയത്തില്‍ തട്ടി പാടുമ്പോള്‍ കൂടെ പാടാന്‍ ഷൈന്‍ . ആ മൂകതക്ക് കനം കൂട്ടാന്‍ നല്ല മഴ. മെല്ലെ മെല്ലെ മഴ ഞങ്ങളെ ആഘാതത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കു കൊണ്ട് വന്നു.വീണ്ടും കവിതകള്‍. പള്ളിയില്‍ പോകാത്തവന്‍ മാരുടെ കുര്‍ബാന പാട്ടുകള്‍. രണ്ടു വശത്തും തെങ്ങുകള്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന റോഡുകള്‍. കേരളത്തിലെ ഒരു നാടന്‍ പാതയിലൂടെ പോകുന്ന പോലെ. കള്ള് ഷാപ് ഉണ്ടാവുമോ എന്തോ ? ചിലരുടെ ആത്മഗതം.
ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെയെത്തി. പ്രകൃതി രമണീയമായ സ്ഥലം. തനി നാടന്‍ ഗ്രാമം. ബാഹുബലി പ്രതിമയുടെ മുകള്‍ ഭാഗം അകലെ നിന്നെ കാണാം. ഞങ്ങള്‍ എത്തിയതും മഴ പെയ്തതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. മലക്ക് മുകളിലൂടെ അകലെ നിന്നും പെയ്തു വരുന്ന മഴ . അതൊരു വിസ്മയകരമായ ദ്രശ്യാനുഭവം ആയിരുന്നു. AD പത്താം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ,ഗംഗ രാജാവിന്റെ മന്ത്രി ചാമുണ്ടാരായയുടെ യുടെ മേല്‍ നോട്ടത്തില്‍ പണി കഴിപ്പിച്ചതാണീ ഭീമകായ പ്രതിമ. ജൈന വിശ്വാസം പോലെ തന്നെ ഇതൊരു നഗ്ന പ്രതിമയാണ്. 12 വര്‍ഷം കൂടുമ്പോള്‍ ഇവിടെ മഹാമസ്തകാഭിഷേകം നടക്കുന്നു. ആയിര കണക്കിനു വിശ്വാസികള്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ഈ ആഘോഷം വളരെ പ്രശസ്തമാണ്. ഏതാണ്ട് 614 പടവുകള്‍ കയറി വേണം മുകളില്‍ എത്താന്‍ .ഞങ്ങള്‍ കയറി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ മഴ വീണ്ടും. നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നു (ഞങ്ങളെ ശുദ്ധികരിച്ചതാണോ? ) പകുതി ആയപ്പോഴേക്കും മഴ നിന്നു വീണ്ടും പ്രകാശം. രണ്ടു മലകള്‍ക്ക് നടുവിലെ കുളം മുകളില്‍ നിന്നും കാണേണ്ട കാഴ്ച തന്നെയാണ്.
ആ മഹാ പ്രതിമക്കു മുന്‍പില്‍ നമ്രശിരസ്ക്കരായി കുറച്ചു നേരം. പിന്നെ ഫോട്ടോ എടുക്കന്നതിന്റെ തിക്കും തിരക്കും. എല്ലാരും കല കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവരായതിനാല്‍ എല്ലാര്‍ക്കും വ്യത്യസ്ത ഫ്രെയിം .സര്‍ഗാത്മകമായ കാഴ്ചകള്‍. എന്റെ ചെറിയ ക്യാമറ CANON Powershot ഇല് പതിഞ്ഞ ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ ബാക്കി കഥ പറയും..http://www.flickr.com/photos/45426682@N07/
എല്ലാരും ക്ഷീണിതര്‍ ആയിരുന്നു. എങ്ങനാ.. വല്ലപ്പോഴും ഒന്ന് നടക്കണ്ടേ.. :) തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ആധിച്ചുഞ്ചാനഗിരി മഠം സന്ദര്‍ശിച്ചു. അവിടെയുള്ള കാല ഭൈരവേശ്വരന്റെ അമ്പലവും കണ്ടു തിരിച്ചു ബാങ്കലൂരിലേക്ക് . കൂട്ടിന്നു ഒരു കര്‍ഷകന്റെ ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പും, ജെസ്സിയും, രക്തസാക്ഷിയും , പകയും......
കറുത്ത ദൈവത്തെ കൊല്ലണ തമ്പ്രാന്റെ ദൈവം
കുഞ്ഞോലെ കൊല്ലണ്ടിരിക്കോന്നാരത് കണ്ടൂ
കുഞ്ഞോലെ കൊല്ലണ ദൈവത്തെ നമ്മക്കും കൊല്ലാം
കറുത്ത ദൈവത്തിനായൊരു പാട്ടും പാടാം.
ഭ്രാന്തന്റെ സ്വപ്നം പോലെ പാടിയും, കത്തി കയറിയും, താളം പിടിച്ചും കവിതയുടെ വരികള്‍ ഞരമ്പുകളില്‍ വിപ്ലവം പടര്‍ത്തി. നിദ്ര അകന്നു. ആലസ്യത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്ലാതെ പത്തു മണിയോടെ ബാങ്കലൂരില്‍ തിരിച്ചെത്തി.
Friday, August 27, 2010
നട്ടുച്ചയുടെ മൌനം
നഗര മധ്യത്തിലെ
നട്ടുച്ചയുടെ മൌനം
നാട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞു.
നാട് കടത്തുകയിവനെ.
നിണമണിഞ്ഞ
നിശ്വാസ ഗന്ധങ്ങള്‍,
നദിയിലേക്ക്.
നിഗൂഡതയിലലിയും മുന്‍പേ ചില്ലിട്ടു വെയ്ക്കാന്‍ ,
നിറമില്ലാത്ത ഒരു നരച്ച ചിരി.
നാടകങ്ങളാടി തിമിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ,
നെടുവീര്‍പ്പിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്‍ പറയാന്‍
നനഞ്ഞൊട്ടിയ വാക്കുകളും.
നട്ടുച്ചയുടെ മൌനം
നട്ടപിരാന്തന്റെ വെളിപാടുകള്‍.
നഗ്നമായ വഴികളില്‍
നേരിന്റെ നേര്‍വഴി തിരയുമ്പോള്നാട്ടുകാര് പറഞ്ഞു.
നാട് കടത്തുകയിവനെ.
നിണമണിഞ്ഞ
നിശ്വാസ ഗന്ധങ്ങള്‍,
നദിയിലേക്ക്.
നിഗൂഡതയിലലിയും മുന്‍പേ ചില്ലിട്ടു വെയ്ക്കാന്‍ ,
നിറമില്ലാത്ത ഒരു നരച്ച ചിരി.
നാടകങ്ങളാടി തിമിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ,
നെടുവീര്‍പ്പിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്‍ പറയാന്‍
നനഞ്ഞൊട്ടിയ വാക്കുകളും.
Monday, July 26, 2010
കുടജാദ്രി യാത്ര
യാത്രികരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പ്രയാണങ്ങള്‍ ഒന്നും , എത്താന്‍ ഒരിടം അല്ല. No destination. എന്നതാണ്, ഈ പ്രയാണങ്ങളുടെ ഉള്‍ക്കാമ്പ് . മറിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ ചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക എന്നത് തന്നെ വലിയൊരു അനുഭവം ആയി സ്വീകരിക്കുക. യാത്രകളിലെ അപ്രവചനീയതയുടെ അംശത്തെ നിരാകരിക്കലായി കാണരുത്. ജീവിതത്തിലെന്ന പോലെ, യാത്രകളിലും വെല്ലു വിളികള്‍ ഒരു വലിയ അളവ് വരെ പ്രസാദഭരിതം ആണ്. ആഷാ മേനോന്‍റെ പുസ്തകത്തിലെ ഈ വരികള്‍ വായിച്ചു thrilled ആയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ കുടജാദ്രി ട്രിപ്പ്‌. ചോദിച്ചവര്‍ മുഴുവന്‍ പറഞ്ഞു (വിക്കിപീഡിയ വരെപറഞ്ഞു). ഈ സമയം ശരിയല്ല. മഴ ഉള്ളപ്പോള്‍ ആരും കാട് കയറില്ല, very dangerous and almost impossible. . ..
മഴ, കാട് , കടല്‍, ആകാശം, എന്റെ ചില ഭ്രാന്തുകള്‍.. അങ്ങനെയുള്ള എനിക്ക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ combination ആയിരുന്നു മഴയില്‍ വഴിയറിയാതെ കാടിന്റെ അനിശ്ചിത്വത്തില്‍ അലയുക എന്നത്. അതെ, പോകുന്ന ഞങ്ങള്‍ 5 പേര്‍ക്കും വഴി അറിയില്ല.പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ 5 പേരുടെ ആഗ്രഹവും ആവേശവും ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹവും കൂടെ ഒരുമിച്ച് ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ജന്മം നല്‍കി.
തീവണ്ടി പലയിടത്ത് പിടിച്ചിട്ടത് കൊണ്ട് പതിനൊന്നു മണിക്ക് ആണ് കൊല്ലൂര്‍ എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞത്. കുളിയും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും പന്ത്രണ്ടു മണിക്കുള്ള ബസ്‌ പോയിരുന്നു.നിയോഗം പോലെ എത്തിയ ഒരു ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസില്‍ കയറികുടജാദ്രിയിലേക്ക് നടക്കാനുള്ള വഴിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍, ഞങ്ങളെ കാത്തു കൊണ്ട് ഒരാള്‍ അവിടെ കാത്തു നിന്നിരുന്നു..ഒരു നായ..അതിനെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ കുടജാദ്രി 10 Km എന്ന് എഴുതിയ ബോര്‍ഡ്‌ കണ്ടു. എത്ര ഓടിച്ചിട്ട്‌ വിട്ടിട്ടും നായ ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ നിന്നും മാറുന്നില്ല.ആ കൊടും കാനനത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ 5 പേര് മാത്രം. അട്ട കടി ആദ്യം കാര്യമായി വിഷമിപ്പിച്ചു എങ്കിലും, പിന്നേ മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല.. നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല.:( ആദ്യമായി കയറുന്ന ആ കാടിനുള്ളില്‍ പലപ്പോഴും വഴികള്‍ പിളര്‍ന്നപ്പോള്‍ , വഴി കാട്ടിയെ പോലെ ഞങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ നടന്ന നായയെ പിന്തുടര്‍ന്ന്. ഓരോ കൊടും കാട് കഴിയുമ്പോഴും പച്ചപ്പിന്റെ പരവതാനികള്‍ വിതച്ച കോട മഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞ നിരപ്പായ സ്ഥലങ്ങള്‍.കാടിന്റെ മാസ്മരിക സൌന്ദര്യത്തില്‍ മതി മറന്നുള്ള നിമിഷങ്ങള്‍. വാക്കുകള്‍ മതിയാവില്ല അത് വിശദീകരിക്കാന്‍. ഒടുവില്‍ ചന്ദ്രനില്‍ പോലും ഒരു മലയാളിയുടെ ചായകട ഉണ്ടാവും എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ പകുതി ആയപ്പോള്‍ "ഹോട്ടല്‍ സന്തോഷ് " മലയാളിയുടെ ചായകട. നമ്മുടെ നായയെ അവിടെയുള്ളവര്‍ ഓടിപ്പിച്ചു. അവന്നു വേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ പാര്‍സല്‍ മേടിച്ചു. ഇനി കാണുമ്പോള്‍ അവനു കൊടുക്കാന്‍. അവിടെ നിന്നും ഇഡലിയും ചായയും കുടിച്ചു മുകളിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ നായ ഇറങ്ങി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്നു ഞങ്ങള്‍ കരുതിയിരുന്ന പാര്‍സല്‍ കൊടുത്തു.
ഇത്ര ദൂരം താണ്ടിയതിനെക്കാളും ദുഷ്കരമാണ് ഇനിയുള്ള യാത്ര എന്ന് ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞത് അനുഭവത്തിലൂടെ മാത്രം ആയിരുന്നു. പുറകെ വരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെ പോലും കോട മഞ്ഞില്‍ കാണാതെ ഞാനും സൂരജും മുന്‍പില്‍ നടന്നു. രാജീവും, ശിവദാസനും, പ്രവീണും പുറകില്‍. ഭയത്തെക്കാള്‍ ഏറെ എനിക്ക് കാടിനോടും, പ്രകൃതിയോടും ബഹുമാനം ആയിരുന്നു. എനിക്ക് മുന്‍പേ ഈ വഴി താണ്ടിയ പൂര്‍വികരോടുള്ള നന്ദിയും, സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ നെയും, ബുദ്ധനെയും, ആദിശങ്കരനെയും പോലെയുള്ള അനേകം മഹത്തായ സന്ന്യാസിമാരുടെ പാദമുദ്രകള്‍ പതിഞ്ഞ ഈ പുണ്യ ഭൂമിയില്‍ ജനിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതിന്റെ അഭിമാനവും എന്റെ മനസ്സില്‍ തുളുമ്പി നിന്നു. പിന്നേ എന്നെ നയിക്കുന്ന അദൃശ്യ ശക്തിയില്‍ പരിപൂര്‍ണമായും അര്‍പ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുത്തനെ ഉള്ള പുല്‍മേടുകളും, ചെങ്കുത്തായ പാറ പടവുകളും കയറാനുള്ള ഊര്‍ജം എന്നില്‍ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. നിര്‍ത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴയും, കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ നിറയുന്ന കോട മഞ്ഞും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ മുകളിലെത്തി. അവിടെ ഭട്ടിന്റെ വീട്ടില്‍ ബാഗുകള്‍ വെയ്ച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
ഞങ്ങള്‍ ചിത്രമൂല ലക്‌ഷ്യം മനസിലുറപ്പിച്ചു, നാഗ തീര്‍ത്ഥം വണങ്ങി മുകളിലേക്ക് കയറി. അപ്പോള്‍ ആണ് ശിവദാസന്‍ പറഞ്ഞത് "പോത്ത്". അതെ ഒറ്റയാന്‍ കാട്ടുപോത്ത് വളരെ അപകടകാരിയാണ്.ഞങ്ങളുടെ തൊട്ട്‌ മുന്‍പില്‍. ജല്ലികെട്ടു കാളയെക്കാള്‍ വലിപ്പം. കൊമ്പുകള്‍ ഷാര്‍പ്. കാലുകള്‍ കൊണ്ട് ഒരടി കിട്ടിയാല്‍ തീര്‍ന്നു.HUNK Ad ഇല് കാണുന്ന പോലെ കാലുകള്‍ കൊണ്ട് നിലത്തു പൊടി തെറിപ്പിച്ചു അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ നേരേ നോക്കി.. മരണത്തെ നേരില്‍ കാണുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍. പക്ഷെ, കുറച്ചു നേരതിന്നു ശേഷം അവന്‍ തിരിച്ച ഓടിപോയി. പരസ്പരം കാണാന്‍ പോലുമാവാത്ത ആ കോട മഞ്ഞില്‍ ഇനിയും മുന്നോട്ടു അപകടമാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചിറങ്ങി. തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ നല്ല വഴുക്കല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. മഴവെള്ളത്തില്‍ കുത്തി ഒലിച്ച വഴികള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ വീണ്ടും ദുഷ്കരമായി. ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും സന്തോഷ് ഹോട്ടലില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഇരുട്ടു കാടിനെ ഒരു വിധം പൊതിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഹോട്ടലിലെ തങ്കപ്പേട്ടന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജീപ്പ് ഏര്‍പ്പാടാക്കി തന്നു. ആ ജീപ്പ് ഡ്രൈവര്‍ വരുന്നത് വരെ തങ്കപ്പേട്ടന്റെ ഹോട്ടല്‍ സന്തോഷില്‍ ഞങ്ങള്‍ അദ്ദേഹവുമായി സംസാരിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം ആണ് പറഞ്ഞത് , ഇവിടെ ആന ഒഴികെ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും ഉണ്ടെന്നു (പുലി അടക്കം). ഒടുവില്‍ ഡ്രൈവര്‍ ജീപ്പുമായി വന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വഴിയില്‍ പുലിയെ കണ്ടു എന്ന്. ഹോ എല്ലാരും ജീപ്പ് വിളിച്ച ഐഡിയക്ക് സ്തുതി പറഞ്ഞു ജീപ്പില്‍ കൊല്ലൂരിലേക്ക്.
ലോഡ്ജിലെ ഉറക്കം സുഖമായിരുന്നു . കാലത്ത് സൌപര്‍ണികയില്‍ മുങ്ങി നിവര്‍ന്നു ദേവിയുടെ തിരുനടയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്നത്തേയും പോലെ എനിക്ക് പറയാന്‍ ഒന്നുമില്ല......
നിറമിഴികളോടെ നന്ദി മാത്രം. ആ യാത്ര പകര്‍ന്നു തന്ന അനുഭൂതികള്‍ക്കും, അനുഭവങ്ങള്‍ക്കും, എന്റെ ദുഖങ്ങള്‍ക്കും, സന്തോഷങ്ങള്‍ക്കും.
മുന്‍പും ഞാന്‍ കുടജാദ്രിയില്‍ പോയിട്ടുണ്ട് , ഇപ്രാവശ്യം ഞങ്ങള്‍ ചിത്രമൂലയിലും മറ്റും എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും. ഞങ്ങളുടെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയില്‍ വഴിയറിയാതെ കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്ര നല്‍കിയ അനുഭവം എന്നത്തേക്കാളും മഹത്തരമായിരുന്നു. ഓരോ യാത്രകളും ഓരോ അവസരങ്ങളാണ്. അറിയാനും അനുഭവിക്കാനും ഉള്ള അവസരങ്ങള്‍. അതിന്റെ ആകസ്മികതകളെ ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ തയ്യാറായാല്‍ കൂടി മാത്രമേ അതിന്റെ മാസ്മരികത നമ്മള്‍ക്ക് ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ കഴിയൂ.
മഴ, കാട് , കടല്‍, ആകാശം, എന്റെ ചില ഭ്രാന്തുകള്‍.. അങ്ങനെയുള്ള എനിക്ക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ combination ആയിരുന്നു മഴയില്‍ വഴിയറിയാതെ കാടിന്റെ അനിശ്ചിത്വത്തില്‍ അലയുക എന്നത്. അതെ, പോകുന്ന ഞങ്ങള്‍ 5 പേര്‍ക്കും വഴി അറിയില്ല.പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ 5 പേരുടെ ആഗ്രഹവും ആവേശവും ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹവും കൂടെ ഒരുമിച്ച് ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ജന്മം നല്‍കി.
തീവണ്ടി പലയിടത്ത് പിടിച്ചിട്ടത് കൊണ്ട് പതിനൊന്നു മണിക്ക് ആണ് കൊല്ലൂര്‍ എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞത്. കുളിയും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും പന്ത്രണ്ടു മണിക്കുള്ള ബസ്‌ പോയിരുന്നു.നിയോഗം പോലെ എത്തിയ ഒരു ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസില്‍ കയറികുടജാദ്രിയിലേക്ക് നടക്കാനുള്ള വഴിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍, ഞങ്ങളെ കാത്തു കൊണ്ട് ഒരാള്‍ അവിടെ കാത്തു നിന്നിരുന്നു..ഒരു നായ..അതിനെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ കുടജാദ്രി 10 Km എന്ന് എഴുതിയ ബോര്‍ഡ്‌ കണ്ടു. എത്ര ഓടിച്ചിട്ട്‌ വിട്ടിട്ടും നായ ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ നിന്നും മാറുന്നില്ല.ആ കൊടും കാനനത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ 5 പേര് മാത്രം. അട്ട കടി ആദ്യം കാര്യമായി വിഷമിപ്പിച്ചു എങ്കിലും, പിന്നേ മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല.. നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല.:( ആദ്യമായി കയറുന്ന ആ കാടിനുള്ളില്‍ പലപ്പോഴും വഴികള്‍ പിളര്‍ന്നപ്പോള്‍ , വഴി കാട്ടിയെ പോലെ ഞങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ നടന്ന നായയെ പിന്തുടര്‍ന്ന്. ഓരോ കൊടും കാട് കഴിയുമ്പോഴും പച്ചപ്പിന്റെ പരവതാനികള്‍ വിതച്ച കോട മഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞ നിരപ്പായ സ്ഥലങ്ങള്‍.കാടിന്റെ മാസ്മരിക സൌന്ദര്യത്തില്‍ മതി മറന്നുള്ള നിമിഷങ്ങള്‍. വാക്കുകള്‍ മതിയാവില്ല അത് വിശദീകരിക്കാന്‍. ഒടുവില്‍ ചന്ദ്രനില്‍ പോലും ഒരു മലയാളിയുടെ ചായകട ഉണ്ടാവും എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ പകുതി ആയപ്പോള്‍ "ഹോട്ടല്‍ സന്തോഷ് " മലയാളിയുടെ ചായകട. നമ്മുടെ നായയെ അവിടെയുള്ളവര്‍ ഓടിപ്പിച്ചു. അവന്നു വേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ പാര്‍സല്‍ മേടിച്ചു. ഇനി കാണുമ്പോള്‍ അവനു കൊടുക്കാന്‍. അവിടെ നിന്നും ഇഡലിയും ചായയും കുടിച്ചു മുകളിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ നായ ഇറങ്ങി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്നു ഞങ്ങള്‍ കരുതിയിരുന്ന പാര്‍സല്‍ കൊടുത്തു.
ഇത്ര ദൂരം താണ്ടിയതിനെക്കാളും ദുഷ്കരമാണ് ഇനിയുള്ള യാത്ര എന്ന് ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞത് അനുഭവത്തിലൂടെ മാത്രം ആയിരുന്നു. പുറകെ വരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെ പോലും കോട മഞ്ഞില്‍ കാണാതെ ഞാനും സൂരജും മുന്‍പില്‍ നടന്നു. രാജീവും, ശിവദാസനും, പ്രവീണും പുറകില്‍. ഭയത്തെക്കാള്‍ ഏറെ എനിക്ക് കാടിനോടും, പ്രകൃതിയോടും ബഹുമാനം ആയിരുന്നു. എനിക്ക് മുന്‍പേ ഈ വഴി താണ്ടിയ പൂര്‍വികരോടുള്ള നന്ദിയും, സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ നെയും, ബുദ്ധനെയും, ആദിശങ്കരനെയും പോലെയുള്ള അനേകം മഹത്തായ സന്ന്യാസിമാരുടെ പാദമുദ്രകള്‍ പതിഞ്ഞ ഈ പുണ്യ ഭൂമിയില്‍ ജനിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതിന്റെ അഭിമാനവും എന്റെ മനസ്സില്‍ തുളുമ്പി നിന്നു. പിന്നേ എന്നെ നയിക്കുന്ന അദൃശ്യ ശക്തിയില്‍ പരിപൂര്‍ണമായും അര്‍പ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുത്തനെ ഉള്ള പുല്‍മേടുകളും, ചെങ്കുത്തായ പാറ പടവുകളും കയറാനുള്ള ഊര്‍ജം എന്നില്‍ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. നിര്‍ത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴയും, കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ നിറയുന്ന കോട മഞ്ഞും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ മുകളിലെത്തി. അവിടെ ഭട്ടിന്റെ വീട്ടില്‍ ബാഗുകള്‍ വെയ്ച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
ഞങ്ങള്‍ ചിത്രമൂല ലക്‌ഷ്യം മനസിലുറപ്പിച്ചു, നാഗ തീര്‍ത്ഥം വണങ്ങി മുകളിലേക്ക് കയറി. അപ്പോള്‍ ആണ് ശിവദാസന്‍ പറഞ്ഞത് "പോത്ത്". അതെ ഒറ്റയാന്‍ കാട്ടുപോത്ത് വളരെ അപകടകാരിയാണ്.ഞങ്ങളുടെ തൊട്ട്‌ മുന്‍പില്‍. ജല്ലികെട്ടു കാളയെക്കാള്‍ വലിപ്പം. കൊമ്പുകള്‍ ഷാര്‍പ്. കാലുകള്‍ കൊണ്ട് ഒരടി കിട്ടിയാല്‍ തീര്‍ന്നു.HUNK Ad ഇല് കാണുന്ന പോലെ കാലുകള്‍ കൊണ്ട് നിലത്തു പൊടി തെറിപ്പിച്ചു അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ നേരേ നോക്കി.. മരണത്തെ നേരില്‍ കാണുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍. പക്ഷെ, കുറച്ചു നേരതിന്നു ശേഷം അവന്‍ തിരിച്ച ഓടിപോയി. പരസ്പരം കാണാന്‍ പോലുമാവാത്ത ആ കോട മഞ്ഞില്‍ ഇനിയും മുന്നോട്ടു അപകടമാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചിറങ്ങി. തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ നല്ല വഴുക്കല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. മഴവെള്ളത്തില്‍ കുത്തി ഒലിച്ച വഴികള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ വീണ്ടും ദുഷ്കരമായി. ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും സന്തോഷ് ഹോട്ടലില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഇരുട്ടു കാടിനെ ഒരു വിധം പൊതിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഹോട്ടലിലെ തങ്കപ്പേട്ടന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജീപ്പ് ഏര്‍പ്പാടാക്കി തന്നു. ആ ജീപ്പ് ഡ്രൈവര്‍ വരുന്നത് വരെ തങ്കപ്പേട്ടന്റെ ഹോട്ടല്‍ സന്തോഷില്‍ ഞങ്ങള്‍ അദ്ദേഹവുമായി സംസാരിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം ആണ് പറഞ്ഞത് , ഇവിടെ ആന ഒഴികെ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും ഉണ്ടെന്നു (പുലി അടക്കം). ഒടുവില്‍ ഡ്രൈവര്‍ ജീപ്പുമായി വന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വഴിയില്‍ പുലിയെ കണ്ടു എന്ന്. ഹോ എല്ലാരും ജീപ്പ് വിളിച്ച ഐഡിയക്ക് സ്തുതി പറഞ്ഞു ജീപ്പില്‍ കൊല്ലൂരിലേക്ക്.
ലോഡ്ജിലെ ഉറക്കം സുഖമായിരുന്നു . കാലത്ത് സൌപര്‍ണികയില്‍ മുങ്ങി നിവര്‍ന്നു ദേവിയുടെ തിരുനടയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്നത്തേയും പോലെ എനിക്ക് പറയാന്‍ ഒന്നുമില്ല......
നിറമിഴികളോടെ നന്ദി മാത്രം. ആ യാത്ര പകര്‍ന്നു തന്ന അനുഭൂതികള്‍ക്കും, അനുഭവങ്ങള്‍ക്കും, എന്റെ ദുഖങ്ങള്‍ക്കും, സന്തോഷങ്ങള്‍ക്കും.
മുന്‍പും ഞാന്‍ കുടജാദ്രിയില്‍ പോയിട്ടുണ്ട് , ഇപ്രാവശ്യം ഞങ്ങള്‍ ചിത്രമൂലയിലും മറ്റും എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും. ഞങ്ങളുടെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയില്‍ വഴിയറിയാതെ കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്ര നല്‍കിയ അനുഭവം എന്നത്തേക്കാളും മഹത്തരമായിരുന്നു. ഓരോ യാത്രകളും ഓരോ അവസരങ്ങളാണ്. അറിയാനും അനുഭവിക്കാനും ഉള്ള അവസരങ്ങള്‍. അതിന്റെ ആകസ്മികതകളെ ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ തയ്യാറായാല്‍ കൂടി മാത്രമേ അതിന്റെ മാസ്മരികത നമ്മള്‍ക്ക് ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ കഴിയൂ.
.jpg)
Saturday, July 10, 2010
ബന്ധനം
ദുഖത്തിന്റെ കിളികള്‍
ഹൃദയത്തില്‍ കൂട് കൂട്ടി.
താരാട്ട് പാടിയതിനു-
തിരിച്ചു കൊടുത്തത് തന്നിഷ്ടം.
പറയാതെ പോയ ക്ഷമാപണങ്ങള്‍.
വ്രണങ്ങളില്‍ വീണ്ടും
ശാപങ്ങളുടെ ചാട്ടവാര്‍ കൊണ്ടടിക്കുമ്പോള്‍
ഒന്ന് പിടയാന്‍ പോലുമാവാതെ
വിധി എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നു.
നിശബ്ദത, മുറിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളുടെ അമ്പിന്റെ മൂര്‍ച്ച കൂട്ടി.
പെരു വിരല്‍ പണ്ടേ ഗുരു ദക്ഷിണ കൊടുത്തു.
ഒരു നാളും എന്റെയാവില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും,
വേട്ടനായ്ക്കള്‍ എന്റെ ചൂണ്ടു വിരല്‍
കടിചെടുക്കുന്നതിന്നു മുന്‍പേ,
വൃത്തമില്ലാത്ത ഈ വരികള്‍ കുറിക്കട്ടെ.
സഹോദരാ.. നിന്റെ ദുഖമാണെന്റെ ബന്ധനം.
കൈവഴികള്‍ അറിയാതെ,
ജീവിതമെന്ന പുഴയില്‍ അലിയുമ്പോഴും
നിന്റെ മോചനമെന്‍ അന്ത്യാഭിലാഷം.
സഹോദരാ.. നിന്റെ ദുഖമാണെന്റെ ബന്ധനം.
Monday, June 28, 2010
ഹില്‍ പാലസ്
അങ്ങിനെ ഒരു weekend കൂടെ കഴിഞ്ഞേ...
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയ ഉത്സവം" ഹര്‍ത്താല്‍" ഞങ്ങള്‍ 'രാവണന്‍ (തമിഴ് )' കണ്ടു ആഘോഷിച്ചു.
അസാധ്യമായ Cinematography സന്തോഷ് ശിവന്‍ കലക്കി...
ചില Frames എല്ലാം തകര്‍പ്പന്‍ ആയിരുന്നു...
പടം ഒരു average ആണ്..
സണ്‍‌ഡേ പതിവുപോലെ 11 മണി വരെ ഉറക്കം.. അലക്കല്‍...
അപ്പോഴാണ്‌ അനിയന്റെ സുഹൃത്ത് ത്രിപുണിത്തറ ഹില്‍ പാലസ് കാണാന്‍ വിളിച്ചത്..
ഹൂ.. വിടമാട്ടേ... വിടമാട്ടേ ....
അതേ നമ്മുടെ നാഗവല്ലിയുടെ സ്ഥലം ..
കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി... നമ്മുടെ ബാഗും തൂക്കി പുറപ്പെടാന്‍ തയ്യാറായി...
ഇക്കുറി യാത്രയില്‍ സഹധര്‍മിണിയും ഉണ്ടേ... (അപ്പോള്‍ അറിയാലോ.. Full planning..)
അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വന്നത്.. ഹില്‍ പാലസ് ..
പ്രവേശനതിന്നു ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കണം.. ക്യാമറ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്നും...
ഉദ്യാനത്തിന്നു നടുവിലൂടെയുള്ള പടികള്‍ കയറിച്ചെല്ലുമ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടു തരുണിമണികളെ(പ്രതിമകള്‍) കണ്ടില്ലേ...
ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ......?അതാണ്‌ നമ്മുടെ ഇന്നസെന്റ് കാലന്‍ കുട തൂക്കിയിട്ട്, "രാഘവോ.. രാഘവാ.. "എന്ന് വിളിച്ചു കയറുന്ന സ്ഥലം. പാദ രക്ഷകള്‍ ഊരി വെയ്ച്ചു വേണം ഉള്ളില്‍ കയറാന്‍.ഉള്ളില്‍ കയറിയാല്‍ നമ്മളുടെ സ്ഥാവര ജന്ഗമ വസ്തുക്കളെല്ലാം അവര്‍ മേടിച്ചു വെയ്ക്കും. പിന്നേ പടി കയറി മുകളില്‍ എത്തിയാല്‍ കരവിരുതിന്റെ അത്ഭുത ലോകം. മരത്തില്‍ കൊത്തിയ പണികള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഒന്നെനിക്ക് മനസിലായി. പണ്ടത്തേ ആളുകള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് കലാകാരന്മാര്‍ നല്ല ഫുഡും അടിച്ചു ഏതെങ്കിലും രാജകൊട്ടാരത്തില്‍ സുഖം ആയി വാണിരുന്നു. അസൂയ ഉണ്ടേ... ഇച്ചിരി വര കൊണ്ട് ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇവിടെ പിടിച്ചു നില്‍കാന്‍ പെടുന്ന പാട് നമ്മള്‍ക്കെ അറിയൂ.. അന്ന് ജനിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു.. :( ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വന്നത് ആ പണികളുടെ details ne കുറിച്ചാണ്.. അത്രയും സമയം ചിലവഴിച്ചു പ്രതിഭയുള്ള ആളുകള്‍ ചെയ്ത അപൂര്‍വ ശേഖരം. അതി ഗംഭീരം..കലാപരം. രാജസിംഹാസനം മരവും ലോഹവും മിക്സ്‌ ചെയ്തു പണിത പോലെ ഉണ്ട്. ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന ചുമരുകള്‍... എന്റെ ചുണ്ടില്‍ "ഒരു മുറേ വന്ത് പാര്‍ത്തായ" (Slow edition)...
ഇവിടെ ഈ ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ എത്ര പ്രണയങ്ങള്‍... മോഹങ്ങള്‍.. നിരാശകള്‍.. വികാരങ്ങള്‍....,അട്ടഹാസങ്ങള്‍ ...., പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ .... തിങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു... ആ വിങ്ങലുകളുമായി സംവദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കാന്‍ ഒരു രസമാണ്.. അതിന്നുള്ള മനസ് ഉണ്ടെങ്കില്‍..നമ്മളെ വേറൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിക്കും..
ഇനി രാജകുടുംബം ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങള്‍ കാണാം. അവിടെ പോലിസുകാരുണ്ട് . നമ്മളെ ചെക്ക്‌ ചെയ്തെ ഉള്ളില്‍ വിടൂ. നിരവധി ആഭരണങ്ങള്‍ അവിടെ കാണിച്ചിട്ടുണ്ട് . സ്വര്‍ണ പ്ലാവില എന്നെ വല്ല്ലാതാകര്‍ശിച്ചു. കിരീടം കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് "അക്കരെ അക്കരെ" ഫിലിം ആണ് ഓര്‍മ വന്നത്... :) അവിടെ ഒട്ടിച്ചിട്ടുള്ള പേപ്പറില്‍ അതില്‍ എത്ര രത്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നുള്ള ഭാഗം കീറി കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
ഇനി പുറത്തേക്കു കടക്കാം..കുളം കാണാന്‍ വേണ്ടി വലിയ ഇടനാഴിക കാണാം. കുളം പച്ച നിറത്തില്‍ വിശാലമായി കിടക്കുന്നു... മേല്‍കൂര നന്നായി താഴേക്കു ഇറക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. കുളിക്കുന്ന ആളുകളെ പുറത്തു നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ കാണില്ല . ഒന്ന് കാതോര്‍ത്താല്‍ കുപ്പിവളകളുടെ കിലുക്കം കേള്‍ക്കാം. :)
നിങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു കാണും ഞങ്ങള്‍ ഇതെത്ര തവണ കണ്ടതാ .. ഇവനൊക്കെ ഇപ്പോഴാണോ പോയി കാണുന്നത് .. അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ നിര്‍ത്തുകയാണ്.. ഇനി അങ്ങോട്ട്‌ കുറേ ഉണ്ട് എഴുതാന്‍ ... ഇനി പടങ്ങള്‍ കാണുക ..
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയ ഉത്സവം" ഹര്‍ത്താല്‍" ഞങ്ങള്‍ 'രാവണന്‍ (തമിഴ് )' കണ്ടു ആഘോഷിച്ചു.
അസാധ്യമായ Cinematography സന്തോഷ് ശിവന്‍ കലക്കി...
ചില Frames എല്ലാം തകര്‍പ്പന്‍ ആയിരുന്നു...
പടം ഒരു average ആണ്..
സണ്‍‌ഡേ പതിവുപോലെ 11 മണി വരെ ഉറക്കം.. അലക്കല്‍...
അപ്പോഴാണ്‌ അനിയന്റെ സുഹൃത്ത് ത്രിപുണിത്തറ ഹില്‍ പാലസ് കാണാന്‍ വിളിച്ചത്..
ഹൂ.. വിടമാട്ടേ... വിടമാട്ടേ ....
അതേ നമ്മുടെ നാഗവല്ലിയുടെ സ്ഥലം ..
കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി... നമ്മുടെ ബാഗും തൂക്കി പുറപ്പെടാന്‍ തയ്യാറായി...
ഇക്കുറി യാത്രയില്‍ സഹധര്‍മിണിയും ഉണ്ടേ... (അപ്പോള്‍ അറിയാലോ.. Full planning..)
അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വന്നത്.. ഹില്‍ പാലസ് ..
പ്രവേശനതിന്നു ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കണം.. ക്യാമറ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്നും...
ഉദ്യാനത്തിന്നു നടുവിലൂടെയുള്ള പടികള്‍ കയറിച്ചെല്ലുമ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടു തരുണിമണികളെ(പ്രതിമകള്‍) കണ്ടില്ലേ...
ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ......?അതാണ്‌ നമ്മുടെ ഇന്നസെന്റ് കാലന്‍ കുട തൂക്കിയിട്ട്, "രാഘവോ.. രാഘവാ.. "എന്ന് വിളിച്ചു കയറുന്ന സ്ഥലം. പാദ രക്ഷകള്‍ ഊരി വെയ്ച്ചു വേണം ഉള്ളില്‍ കയറാന്‍.ഉള്ളില്‍ കയറിയാല്‍ നമ്മളുടെ സ്ഥാവര ജന്ഗമ വസ്തുക്കളെല്ലാം അവര്‍ മേടിച്ചു വെയ്ക്കും. പിന്നേ പടി കയറി മുകളില്‍ എത്തിയാല്‍ കരവിരുതിന്റെ അത്ഭുത ലോകം. മരത്തില്‍ കൊത്തിയ പണികള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഒന്നെനിക്ക് മനസിലായി. പണ്ടത്തേ ആളുകള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് കലാകാരന്മാര്‍ നല്ല ഫുഡും അടിച്ചു ഏതെങ്കിലും രാജകൊട്ടാരത്തില്‍ സുഖം ആയി വാണിരുന്നു. അസൂയ ഉണ്ടേ... ഇച്ചിരി വര കൊണ്ട് ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇവിടെ പിടിച്ചു നില്‍കാന്‍ പെടുന്ന പാട് നമ്മള്‍ക്കെ അറിയൂ.. അന്ന് ജനിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു.. :( ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വന്നത് ആ പണികളുടെ details ne കുറിച്ചാണ്.. അത്രയും സമയം ചിലവഴിച്ചു പ്രതിഭയുള്ള ആളുകള്‍ ചെയ്ത അപൂര്‍വ ശേഖരം. അതി ഗംഭീരം..കലാപരം. രാജസിംഹാസനം മരവും ലോഹവും മിക്സ്‌ ചെയ്തു പണിത പോലെ ഉണ്ട്. ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന ചുമരുകള്‍... എന്റെ ചുണ്ടില്‍ "ഒരു മുറേ വന്ത് പാര്‍ത്തായ" (Slow edition)...
ഇവിടെ ഈ ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ എത്ര പ്രണയങ്ങള്‍... മോഹങ്ങള്‍.. നിരാശകള്‍.. വികാരങ്ങള്‍....,അട്ടഹാസങ്ങള്‍ ...., പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ .... തിങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു... ആ വിങ്ങലുകളുമായി സംവദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കാന്‍ ഒരു രസമാണ്.. അതിന്നുള്ള മനസ് ഉണ്ടെങ്കില്‍..നമ്മളെ വേറൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിക്കും..
ഇനി രാജകുടുംബം ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങള്‍ കാണാം. അവിടെ പോലിസുകാരുണ്ട് . നമ്മളെ ചെക്ക്‌ ചെയ്തെ ഉള്ളില്‍ വിടൂ. നിരവധി ആഭരണങ്ങള്‍ അവിടെ കാണിച്ചിട്ടുണ്ട് . സ്വര്‍ണ പ്ലാവില എന്നെ വല്ല്ലാതാകര്‍ശിച്ചു. കിരീടം കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് "അക്കരെ അക്കരെ" ഫിലിം ആണ് ഓര്‍മ വന്നത്... :) അവിടെ ഒട്ടിച്ചിട്ടുള്ള പേപ്പറില്‍ അതില്‍ എത്ര രത്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നുള്ള ഭാഗം കീറി കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
ഇനി പുറത്തേക്കു കടക്കാം..കുളം കാണാന്‍ വേണ്ടി വലിയ ഇടനാഴിക കാണാം. കുളം പച്ച നിറത്തില്‍ വിശാലമായി കിടക്കുന്നു... മേല്‍കൂര നന്നായി താഴേക്കു ഇറക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. കുളിക്കുന്ന ആളുകളെ പുറത്തു നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ കാണില്ല . ഒന്ന് കാതോര്‍ത്താല്‍ കുപ്പിവളകളുടെ കിലുക്കം കേള്‍ക്കാം. :)
നിങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു കാണും ഞങ്ങള്‍ ഇതെത്ര തവണ കണ്ടതാ .. ഇവനൊക്കെ ഇപ്പോഴാണോ പോയി കാണുന്നത് .. അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ നിര്‍ത്തുകയാണ്.. ഇനി അങ്ങോട്ട്‌ കുറേ ഉണ്ട് എഴുതാന്‍ ... ഇനി പടങ്ങള്‍ കാണുക ..
Tuesday, May 25, 2010
മതവും സംസ്കാരവും - സംവാദം ചിത്രങ്ങള്‍...
വാര്‍ത്ത മുഴുവനായി വായിക്കുവാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്കൂNB:ഇത് വായിച്ചു ആരും ഇങ്ങോട്ട് മെക്കട്ട് കേറാന്‍ വരേണ്ട..
സത്യം അന്വേഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ഉള്ളതിനാലും,
ശരി ആര് പറഞ്ഞാലും സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയുള്ള പരിപാടികളില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നു..
Subscribe to:
Posts (Atom)