ബുദ്ധദര്‍ശനം

ഇന്നലെ പതിവുപോലെ ഓഫീസില്‍ നിന്നും ആറു മണിക്ക് പണി മതിയാക്കി
പഠനത്തിന്നു പോയി.. അതേ 2D പോരാതെ ഇപ്പോള്‍ 3D യിലും ഒരു കയ്യ് നോക്കാമെന്ന് തന്നെ ഉറച്ചാണ്. വീട്, ജോലി, പഠനം എല്ലാം കൂടി കൂട്ട പൊരിച്ചിലാണ്. :) ക്ലാസ്സും കഴിഞ്ഞു ജെട്ടിമേനകയിലെ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും ഒരു ബസില്‍ ചാടി കയറി. കേറിയ പാടേ ബസില്‍ ഒരു വിഹഗ വീക്ഷണം. എല്ലാ സീറ്റും ഫുള്‍ ആണ്. സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ സീറ്റുകളും ഒഴിവാണ്. സ്ത്രീകളാരും നില്‍ക്കുന്നുമില്ല. മുന്‍പില്‍ സ്ത്രീ സംവരണ സീറ്റില്‍ കയറി ഇരുന്നു. ആരേലും കേറിയാല്‍ എഴുന്നേറ്റു കൊടുകാലോ.... അങ്ങിനെ പുറത്തേക്കും നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ സൈഡില്‍ ഒരാള്‍ വന്നിരുന്നത്. നമ്മള്‍ തീ പിടിച്ച ചിന്തകളില്‍ (ഇന്ന് വീട്ടില്‍ കറി എന്താവും എന്ന്) ആയിരുന്നതിനാല്‍ ആളെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..അങ്ങിനെ ബസ്‌ ഹൈകോര്‍ട്ട്
തിരിഞ്ഞു.. ഞാന്‍ റീമ കല്ലിങ്കലിനെ ഒന്ന് നോക്കി. റീമ എന്നേ നോക്കി ഒരു ചിരി എന്നും പതിവുള്ളതാണ്. എവിടെയാണെന്ന്മനസിലായില്ലേ... ജോയ് ആലുക്കാസിന്റെ ഫ്ലെക്സ് ബോര്‍ഡ്‌. റോഡിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ ഒരു ബോര്‍ഡും, ഒരു പരസ്യവും നമ്മള്‍ കാണാതെ വിടില്ല... നമ്മുടെ വയറ്റിപിഴപ്പ് ഡിസൈനിങ്ങ്
ആണല്ലോ . അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ പറഞ്ഞു വന്നത് റീമയുടെ ചിരി.
അങ്ങിനെ ചിരി കണ്ടു തിരിയുംപോഴാണ് നമ്മളുടെ സഹയാത്രികനെ കണ്ടത്... ഈ മുഖം ഞാന്‍ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ...
വിനയാന്വിതനായി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു "പേരെന്താ?"
അപരന്‍ : "അനീഷ്‌ "
എന്റമ്മോ.. ഒരു വെളിച്ചം... കണ്ണില്‍ തുളച്ചു കയറി..
ബുദ്ധന്‍... ഉപബുദ്ധന്‍ ...
ഞാന്‍ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു "ഉപബുദ്ധന്‍?"
ഇപ്പോള്‍ ഞെട്ടിയത് അപരന്‍..
സംശയത്തോടെ "സിജീഷ്?"
അതേ...രണ്ടു ബ്ലോഗ്‌ ജീവികള്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടു മുട്ടിയ നിമിഷം..
എന്നെ ഇത് വരെ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെന്നു ബുദ്ധന്‍... (അല്ലെങ്കിലും ബുദ്ധന്‍മാരെ ആരും തിരിച്ചറിയില്ലല്ലോ)
ഓര്‍ക്കുട്ടിലുടെയും ബ്ലോഗ്‌ കമന്റിലൂടെയും മാത്രം പരിചയമുള്ള വാക്കുകളുടെ ഉടമയെ കണ്ടു മുട്ടിയപ്പോള്‍ സന്തോഷമായിരുന്നു...
പിന്നെ കുറച്ചു സമയത്തിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു പാട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉത്തരങ്ങള്‍..
അപ്പോഴേക്കും ചില സ്ത്രീ പ്രജകള്‍ കയറി..
അയ്യോ ഇത് ഏതേലും ബ്ലോഗ്ഗര്‍ കണ്ടാല്‍ മതി, നാളെ ബ്ലോഗ്‌ വരും. സ്ത്രീകള്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന മാന്യന്മാര്‍ എന്ന തലകെട്ടില്‍.
ഞങ്ങള്‍ എഴുന്നേറ്റു കൊടുത്തു....
കൊച്ചിയില്‍ നടക്കുന്ന ശില്പശാലയില്‍ പങ്കെടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത്ര വലിയ ബ്ലോഗ്ഗര്‍ ഒന്നുമല്ല എന്ന വിനയം നിറഞ്ഞ പ്രതികരണം.
ഞാനും ബ്ലോഗ്ഗര്‍ അല്ല എന്ന് ഞാനും.. പക്ഷെ ബ്ലോഗ്‌ വായിക്കുന്ന, നിരീക്ഷിക്കുന്ന, കമെന്റ്സിടുന്ന ആളുകള്‍ എന്ന നിലയില്‍ പങ്കെടുക്കാം , അത് പോലെ ചിത്രകാരന്‍
, നിസ്സഹായന്‍, ശ്യാമം, (ഇനിയും വലിയ ആളുകളുടെ ഒരു നീണ്ട നിര തന്നേ ഉണ്ട് ) പോലുള്ള വലിയ വലിയ ബ്ലോഗ്‌ രാജ വെമ്പാലകളേ കാണാനുള്ള അവസരം പാഴക്കണ്ടല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആള് പങ്കെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ, ട്രെയിനില്‍ പോകേണ്ടത് കൊണ്ട് ഉപബുദ്ധന്‍ നോര്‍ത്തില്‍ ഇറങ്ങി.
ഒരിക്കലും നേരിട്ട് കാണാതെ വ്യത്യസ്തങ്ങളും സമാനങ്ങളുമായ ആശയങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ച് കൊണ്ടുള്ള ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു
(കറി യുടെ കാര്യം മറന്നു) പിന്നേ എന്റെ ചിന്തകള്‍.ഓരോ മനുഷ്യനെയും അടുപ്പിക്കുന്ന ഒരു അദൃശ്യമായ ഒരു കണ്ണി..
ഒരേ മാലയില്‍ വ്യത്യസ്ത നിറത്തില്‍ കോര്‍ത്ത മുത്തുകള്‍ പോലെ...
ആശയങ്ങളുമായി പോരാടുംപോഴും സൌഹൃദത്തിന്റെ നനുത്ത സ്പര്‍ശങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആളുകള്‍. അവരുമായി പരിചയപ്പെടാനുള്ള
ഈ അവസരം അമൂല്യമാണ്‌. അത് കൊണ്ട് തന്നേ എന്റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളെയും കൊച്ചിയില്‍ മെയ്‌ 30 നു നടക്കുന്ന ശില്പശാലയില്‍ പങ്കെടുക്കുവാന്‍ ക്ഷണിക്കുകയാണ്.

കുരിശു മരണങ്ങള്‍

വഴി പിഴച്ചവന്‍
പുഴയുടെ നടുവില്‍ വച്ച്
തുഴ വലിച്ചെറിഞ്ഞു .
മൌനത്തിന്റെ ചിപ്പികള്‍
അന്വേഷിച്ചു മുങ്ങാംകുഴിയിട്ടു.
അനുഭവങ്ങള്‍ കുത്തി വരച്ച
മുറിവുകള്‍ മീനുകള്‍
കൊത്തി വലിച്ചു.
ഒരു ചിപ്പിയിലും മൌനത്തെ കണ്ടതേയില്ല,
എല്ലാ ചിപ്പിയിലും ഓരോ അക്ഷരങ്ങള്‍.
തീ പാറുന്ന വാക്കുകളെല്ലാം
നനയാതെ ശ്വാസ കോശങ്ങളില്‍
അടക്കി പിടിച്ചു.
തിര ബാക്കി വെച്ച ശരീരം
തീരങ്ങള്‍ തേടി അലഞ്ഞു.
ഒരു വേലിയേറ്റത്തില്‍,
ഈ കാടിന്റെ തീരത്തടിയുംപോഴും
വാക്കുകളുടെ ഞരമ്പുകളില്‍ വിപ്ലവം അലമുറയിടുന്നു.
കരിയിലകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും
കരിമൂര്‍ഖന്‍ വരുന്നത് വരെ
നനയാത്ത ഈ വാക്കുകള്‍
കൊണ്ടെന്റെ കുരിശു മരണങ്ങള്‍.

ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ വിവാഹവാര്‍ഷികം
ഒരു വര്‍ഷം കടന്നു പോയതറിഞ്ഞില്ല......
പലതും പറഞ്ഞും....
പട വെട്ടിയും....
പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചും......
കൊഴിഞ്ഞു പോയ ഒരു വര്‍ഷം.


ഒരുപാട് വ്യത്യസ്തതകള്‍...
ഒരു മൊട്ടു സൂചിയെടുത്താല്‍ അത് എടുത്തവിടെ തന്നെ വയ്ക്കുന്നവള്‍.....
The Perfectionist
പത്രം വായിച്ചാല്‍ അത് അവിടെ തന്നെ ഇട്ടു പോകുന്നവന്‍....
The Lazy guy in the world
വര്‍ഷങ്ങളോളം വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാത്തവന്‍....
സ്നേഹം ഒരു സാഗരം പോലെ കൊണ്ടു നടന്നവള്‍....
അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ.......
പക്ഷേ അവരെ ഒരുമിപ്പിക്കുന്ന ചിലത്....
പുസ്തകങ്ങള്‍, സാഹിത്യം, സംഗീതം,സിനിമ, പെയിന്റിംഗ്,ഉറക്കം...
എല്ലാത്തിനും ഉപരി സ്നേഹവും വിശ്വാസവും.
സൌഹൃദങ്ങളുടെ വസന്ത കാലത്ത്, അവള്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു
" എന്നാണു നമ്മുടെ വിവാഹം?"
കുരുത്തംകെട്ടവനായ അവന്‍ ഒരു കാച്ചങ്ങു കാച്ചി.
"2009 may 7 Thursday"

വളരെ കുറഞ്ഞ സമയത്തിന്നുള്ളില്‍ എല്ലാം ഒരുക്കി.
കല്യാണം എന്ന ആര്‍ഭാടത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്,ക്ഷണക്കത്ത് പോലും വ്യത്യസ്തവും ലളിതവും ആയിരുന്നു. കല്യാണഷോപ്പിങ്ങിനായി ചിലവഴിച്ചത് ആകെ ഒന്നര മണിക്കൂര്‍.
അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം മേയ് 7 നു വിവാഹം ഗുരുവായൂരില്‍ വച്ച് നടന്നു.

നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ അനുഗ്രഹത്താല്‍,കേരളജനത അന്ന്ഹര്‍ത്താല്‍ആചരിച്ചു,കല്യാണത്തിന് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു
ഹണിമൂണ്‍ ഇല്ലേ ? എന്ന് ചോദിച്ചവരോട് , ഞങ്ങള്‍ മൂകാംബികയില്‍ പോയി എന്ന് പറഞ്ഞു. വിരുന്നുസല്കാരങ്ങള്‍ക്ക് സലാം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരാഴ്ചത്തെ അവധിക്കു ശേഷം ജോലിത്തിരക്കിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു

ഇപ്പോള്‍ ഇതാ ഒരു വര്‍ഷം പൂര്‍ത്തിയാക്കി.

പിന്നെ എന്താ....ഒന്നുമില്ല...
ശേഷം അടുത്ത വര്‍ഷം.........

ഒരു യാത്ര കുറിപ്പ്

ഒരു ദിവസം ഓഫീസില്‍ അഗാധമായ പണിയില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോഴാണ്. ഒരു വെളിപാടുണ്ടാകുന്നത് ...
എന്താ.....?
മൂകാംബികയില്‍ പോകണമെന്ന് ...
ഉടന്‍ സഹധര്‍മിനിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു...
ഞാന്‍ വെള്ളിയാഴ്ച മൂകാംബിക പോകുന്നു...
എങ്ങിനെ?
അറിയില്ല...
ആരാ കൂടെ..?
ഒറ്റക്കാണ്..
ശരി..
(അവള്‍ ഞെട്ടിയില്ല.. കാരണം, പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല്ല എന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് തന്നേയ്. സര്‍വോപരി അഹങ്കാരിയും അനുസരണയില്ലാത്തവനും എന്നസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് എനിക്ക് പണ്ടേ ഉണ്ട്.അതേ, നായയുടെ വാല് തന്നേ.)
ബങ്കളൂരില്‍ നിന്ന് വരുമ്പോഴും, നേരിട്ടുള്ള വണ്ടി കയറാതെ..സേലവും കോയമ്പത്തൂരും ഒക്കെ മാറി മാറി കയറി വരുമ്പോഴുള്ള ത്രില്‍ ഒന്ന് വേറെ തന്നേ ആണേ.ഒറ്റക്കുള്ള യാത്രകള്‍ ഒരു ഹരം ആണ്. ഒരിക്കലും അറിയാത്ത ആളുകളുടെ കൂടെ...ആരാലും തിരിച്ചറിയപ്പെടാതേ.... മണ്ണിന്റെ മണവും , സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ഥതകളും അനുഭവിച്ചുള്ള യാത്ര......

അങ്ങിനെ, ഗുഡ് ഫ്രൈഡേ രാത്രി എഴ് അന്‍പതിനുള്ള എറണാകുളം ഓഖ എക്സ്സ്പ്രസ്സില്‍ ഞാന്‍ കയറിയിരുന്നു. തനി ലോക്കല്‍ ആയി ലോക്കല്‍ ക്ലാസ്സില്‍ .സൈഡ് സീറ്റ്‌ തന്നെ കിട്ടി. മുന്‍പില്‍ ഒരു വയസന്‍ഇക്ക...
ഇത് കുന്താപുരം പോകില്ലേ... ഞാന്‍ ഇക്കയോട് ചോദിച്ചു..
പോകും ഇക്ക മറുപടിയും തന്നു.എന്റെ ചെറിയ ബാഗും മടിയില്‍ വച്ച് സീറ്റില്‍ സുഖമായി ചാരിയിരുന്നു..പുറപ്പെടുംപോഴെക്കും വണ്ടി ഫുള്‍ ആയി.
ഖലീല്‍ജിബ്രാന്റെ ഏകാകിയായ കവിയും കൂട്ടിന്നുണ്ട്.. അതിലെ ഓരോ കഥകള്‍ മനസില്‍ കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും പുറത്തേക്കുനോക്കിയിരുന്നു. കുറേ നേരം. ആലുവയും അങ്കമാലിയും കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വണ്ടി നിറഞ്ഞു...ആളുകള്‍നില്ക്കുന്നു പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ കിടക്കുന്നു.അങ്ങനെ ഇരുന്നു ഞാന്‍ ഒന്ന് മയങ്ങി.

പിന്നേ കണ്ണ് തുറന്നത് കണ്ണൂര്‍ എത്തിയപ്പോഴാണ്.. എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളെയും ന്യായീകരിക്കില്ലെങ്കിലും ജയകൃഷ്ണന്‍ മാഷുടെ വധവും അതിന്റെ വിധിയും എനിക്ക് നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയില്‍ ഉള്ള വിശ്വാസം പാടേ തകര്‍ക്കുന്നതായിരുന്നു. കണ്ണൂരില്‍ നമ്മുടെ ഇക്ക ഇറങ്ങി കേട്ടോ.. കണ്ണൂരിലെ ജന ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു ഉറങ്ങിപോയി,കണ്ണുതുറന്നതു മാഗ്ലൂര്‍സെന്ററില്‍ വണ്ടി നിറുത്തിയപ്പോള്‍ആണ്.പിന്നെ ഉറങ്ങിയില്ലാ. ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലം അറിയില്ലല്ലോ.ഉടുപ്പിയില്‍ കുറച്ചു സമയം ട്രെയിന്‍ നിര്‍ത്തിയിട്ടു.
taayige baayalli jagavannu torita jagadhodhaaraka namma udupi shreekrishna.... എന്ന ചരണവും മൂളി അവിടെ കുറച്ചു നേരം,അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ്‌ നമ്മുടെ കുന്താപുര. ഒരു ഹള്ളി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ . പഴയ കന്നടയെല്ല്ലം ഓര്‍ത്തെടുത്തു. ആദ്യം കണ്ട ഓട്ടോകാരന്റെ മുകളില്‍ ആദ്യ കന്നഡ വധം...
കൊല്ലൂര്‍ ബസ്‌ എല്ലി ബരുതേ?
സിറ്റി ഹോഗ ബേക്ക് സര്‍..
എസ്ടു ആകുതേ ?
അറുപതു....സിക്സ്ടി രുപീസ്
ശരി,
അവിടെ നിന്നും ശാസ്ത്രി സിര്‍ച്ലെ വരെ ഓട്ടോയില്‍ പോയി. അവിടെ നിന്നും ബസില്‍ കൊല്ലൂര്‍ വരെ. പ്രകൃതിരമണീയമായ സ്ഥലങ്ങള്‍ കണ്ടു കൊണ്ട് അതിരാവിലെ ഉള്ള യാത്ര മനോഹരമായിരുന്നു. ബസില്‍ നമ്മുടെ യേശുദാസിന്റെ പഴയ അയ്യപ്പഭക്തിഗാനങ്ങളുടേ കന്നഡ രൂപം കേട്ടുകൊണ്ടാണ് മൂകാംബികയില്‍ എത്തിയത്
നല്ല തിരക്ക്,ഒറ്റ ഹോട്ടലിലും റൂം ഇല്ല. അവസാനം ഇടുങ്ങിയ ഒരു റൂം കിട്ടി. കുളി കഴിഞ്ഞു പരിഷ്കാരത്തിന്റെ വേഷങ്ങള്‍ അഴിച്ചു വെച്ച് കാഷായ വസ്ത്രത്തിലേക്ക്‌ മാറി, അമ്പലത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ കണ്ണിലുടക്കിയ കാഴ്ച, ഒരു പശുവിനെ ഒരാള്‍ വാത്സല്യപൂര്‍വ്വം തഴുകുന്നതാണ് കര്‍ണാടകയില്‍ എല്ലാരും അങ്ങിനെ ആണ്. അവര്‍ പശുവിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നു.

മെല്ലെ എല്ലാ ചിന്തകളെയും വെടിഞ്ഞു,ആ തിരു സന്നിധിയിലേക്ക്. സര്‍വ കലകളുടെയും ദേവിയായ ദേവി മൂകാംബികയുടെ തിരു നടയില്‍ നമ്ര ശിരസ്കനായി കുറച്ചു നേരം. ക്യു നിന്ന് തൊഴാന്‍ പണ്ടേ ഇഷ്ടം കുറവാണ്. അത് കൊണ്ട് അവിടെ ഗോപുരനടയില്‍ ഞാന്‍ എന്നിലേക്ക്‌ നോക്കിയിരുന്നു കുറച്ചു നേരം. തിരക്കൊഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മെല്ലെ കയറുമ്പോള്‍ ഒരു ശബ്ദം, പതിനഞ്ചു രൂപയുടെ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്താല്‍ തിരക്ക് ഒഴിവാക്കി തൊഴാം. അങ്ങിനെ കാശ് കൊടുത്താല്‍ എളുപ്പം പ്രസാദിക്കുന്ന ഒരു ദൈവത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഞാന്‍ അതവഗനിച്ചു. ഒടുവില്‍ കാത്തിരുന്ന ദര്‍ശനം ... കണ്ണുകളില്‍ അശ്രുക്കളോടെ"ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു "എന്ന് പ്രാര്‍ഥിച്ചു പ്രദക്ഷിണം വച്ച് മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി . എല്ലാരുടെയും മുഖങ്ങളില്‍ ഒരു വെളിച്ചം.

ഞാന്‍ മെല്ലേ പുറത്തേയ്ക്ക് കടന്നു. പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ എല്ലായിടത്തും തിരക്ക്. ചപ്പാത്തിയും കാപ്പിയും കുടിച്ചു ഞാന്‍ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. പിന്നേ എന്റെ ക്യാമറയുമായി ഒരു കറക്കം. പുസ്തക കടകളില്‍ ഒരു റൗണ്ട് അടിച്ചു ഒടുവില്‍, പണ്ടെങ്ങോ പകുതി വായിച്ച ഒരു യോഗിയുടെ ആത്മകഥ സ്വന്തമാക്കി. ഇനി സൌപര്‍നികയിലേക്ക്. എം.ടി യുടെ തീര്‍ത്ഥാടനം എന്ന കഥ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. വെള്ളം കുറവാണ്. എങ്കിലും ഈ തീരത്തിന് വശ്യമായ ഒരു മനോഹാരിതയുണ്ട്.കുറച്ചു നേരം ആ പടവുകളില്‍ ഇരുന്നു. തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു,കുടജാദ്രിയിലേക്ക് പോകാന്‍ പ്ലാന്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടെ തൊഴുതു പോകാം എന്ന് കരുതി അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു. വീണ്ടും തിരക്ക്.. ഉച്ചക്ക് ദേവി തേരില്‍ കയറി പുറത്തേയ്ക്ക്. കുറച്ചു നേരം അവിടെയിരുന്നു. ഇനിയും ഈ പുണ്യഭുമിയില്‍ വരാന്‍ കഴിയണേ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് തിരിച്ചുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി ,കുന്താപുര സ്റ്റേഷനിലേക്ക്.

ശാസ്ത്രി നഗര്‍ വരെ ബസില്‍ പോയി,വീണ്ടും ഓട്ടോയില്‍ കുന്താപുരത്തെക്ക്. ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ക്ക് നേരേ നമ്മുടെ കന്നഡ വധം. ആകെ അഞ്ചു കിലോ മീറ്റര്‍ ആണ് ദൂരം അതിന്നു അറുപതു രൂപ. അതെങ്ങിനെ കുറയ്ക്കാം എന്നതിനെ ചൊല്ലിയുള്ള തര്‍ക്കം. അവസാനം അയാള്‍ പറഞ്ഞു ഇത് ഫിക്സെഡ് റേറ്റ് ആണ്.ശരി. . വണ്ടി 6 മണിക്കെയെത്തു.ഒരു മണികൂര്‍ താമസം ഉണ്ടെന്നു ടിക്കറ്റ്‌ കൌണ്ടെറില്‍ നിന്നറിഞ്ഞു. സമയം 4 മണി ആയതേയുള്ളൂ. അതൊരു നല്ല സ്ഥലം ആയിരുന്നു. എങ്ങും മലയാളം മാത്രം മുഴങ്ങി. ഒരു ഒതുങ്ങിയ മൂലയില്‍ കയ്യില്‍ ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും, ഒരു പാക്കെറ്റ് ഗുഡ് ഡേ ബിസ്കറ്റും ആയി ഇരുന്നു ഞാന്‍ എന്റെ പുസ്തകം തീറ്റ തുടങ്ങി .യോഗിയുടെ ബാല്യകാലം ഒരു വിധം വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റു നടന്നു. വീണു കിടക്കുന്ന മഞ്ഞ നിറമുള്ള പൂവുകള്‍,ആകെ കൂടി ഒരു നല്ല രസം. അധികം ആളുകളില്ലാത്ത സ്ഥലം. നീണ്ടു കിടക്കുന്ന പാളങ്ങളുടെ ഒരു സ്നാപ്പും എടുത്തു എകാന്തതയുടെ സുഖവും നുകര്‍ന്ന് കൊണ്ട് ഒരു മണിക്കൂര്‍. എന്റെ ചിന്തകളെ മുറിച്ചു കൊണ്ട് തീവണ്ടി വരുന്നതിന്റെ സൗണ്ട്.വീണ്ടും ലോക്കല്‍ ആയി ലോക്കല്‍ കംപാര്‍ട്ട്മെന്റിലേക്കു.ഭാഗ്യം.. വീണ്ടും സൈഡ് സീറ്റ്‌.ഒരു നല്ല യാത്രയുടെ സ്മൃതികളും അയവിരക്കിക്കൊണ്ടൊരു മടക്കയാത്ര. ഇടയ്ക്കിടെ മയക്കവും.....

അസ്വസ്ഥത

അസ്വസ്ഥതയാണ്‌. വന്യമായ അസ്വസ്ഥത...
ഗുഹാമുഖത്തു ആഞ്ഞു വീശുന്ന തണുത്ത വിഷാദചുഴലിക്കാറ്റ്‌.
ഇവിടെ ഈ ഇരുളിലെ ഇടവഴിയില്‍
ആരും കാണാതെ ചിതറി വീഴാന്‍‌ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍‌...
എന്റെ മുന്നില്‍‌ തുങിയാടുന്ന കവിതയുടെ പ്രേതത്തിനു വേണ്ടതു
എന്റെ വാക്കുകളാണ്‌.
എന്റെ ചോര ഊറ്റികുടിക്കണം.
എന്നില്‍‌ അടിഞ്ഞു കൂടുന്ന വന്യ ഭാവനകളെ ബലി കൊടുക്കണം.
നിസ്സഹായത ഞരമ്പിലൂടെ അരിച്ചു കയറി.
മൗനങ്ങള്‍ മുരളാന്‍‌ തുടങുന്നു.
ഇനിയും വയ്യ......
നിലവറയില്‍‌ താഴിട്ടു പൂട്ടിയ വാക്കുകള്‍‌ ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചു പുറത്തു വന്നു.
നുരഞ്ഞു പൊങുന്ന ലഹരിയുടെ ഉന്മാദം.
ഒച്ചയടഞ്ഞ നിലവിളികള്‍.
സുരതത്തിന്റെ ആലസ്യം...

Valentines

Hey,

I was doing some Valentine Stuff to our client.

So I was searching in Internet .

And I found some interesting ads. :)

to avoid surprises on children's day use durex condoms on valentine's day.

For a spare parts Shop...

(Will be posting more... )

something official

Hey, This time i would like to write about something official. :). Its about ma workplace and work style. Here it goes...

I've been normally head in to office at 9:20 every morning. I take 15 minutes for checking my personal mails, twitter, Orkut, personal blog (I don't post every day. Still). Then i get back to ma official ID hmm.

I forgot to tell about ma rocking place. Its called Quintet solutions. Young, Vibrant, energetic, enthusiastic team. I am sitting at the most beautiful part of our office. Its in third floor, near the glass window. I can see the running and changing world in every seconds. I really enjoy the time with a coffee near by the window. Can't explain... Its awesome.

After reading the mails, I just keep my mind blank. Thinking about the assignment, how to to do it and all. Sometimes scratch or drawing something in ma note pad. Then i open my favorite software Photoshop. Start pushing the pixels to UI or a fantasy. Yah. some times i do out of syllabus designs where i can have a crazy design thought. Almost times its come up with an in-house designs for Quintet. Sometimes i delete those if am not satisfied.

I spend most of the time to sharpen the skills, reading blogs and learning new technics related to design, so i can increase my productivity. I spend another good portion of my day thinking about how to make things less complicated. Think more, design less.

when am designing, i browse so many things and play music. I hate getting calls in office timings.

But:

I love to make logos and give the description for logo.

I love pitching. I love to read a lot about UI designs.

I love to speak about designs and colors. I love to take seminars and share the ideas on designs.

I like to have coffee when i design.

I love my job because its my passion.

Even though i have no inborn talents in drawing or painting. Still, I do illustrations and painting. I have the Taste, passion and mindset to hard work.

I usually go for lunch at 1:30. After lunch, I get a little lazy. I like to read in the middle of the day, to give myself a break or i watch tutorials or interesting video games which inspires me a lot. After 3, mostly i get more busy with ma work to complete ma assignments. I consciously try to use the tricks which i learned on that day. So i can complete ma work on time.

After 6, i get busy sending a mail about what day's work. This is also the time which i spend to read some international news, Blogs, entertainment news, just screwing around on internet, which I think is really important.

I switch off my computer between 6:45 to 7:00.

That completes Mozart's missing link. :)

( Do you think, I stopped. Nope.

Somedays i get ideas in night. so i just visualize in my own way. No clients mails, no suggestions.. I design only just for my satisfaction Do you know its really wonderful time. You can see that digital paintings (i call them "digital paintings") in my orkut profile. I really want to say thanks to thedifferenz who gives the laptop for some time. Thanks a lot dear.)