ആര് പറഞ്ഞു,
ചിരികള്‍ക്കെല്ലാം ഒരു നിറവും മണവും ആണെന്ന് ?
അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ചിരികള്‍ക്ക് മണം, മനം , മാനം എന്നിവ ഉണ്ടോ?
ഒരു നൂലിന്റെ മറവില്‍ ഓന്തിന്റെ മച്ചുനന്‍മാര്‍ ആണവര്‍...
ആദ്യം തേനൂറുന്ന പുഞ്ചിരി.
എന്നിലൊരു ആകാശ ഗോപുരം ഉണ്ട്
അതില്‍ കയറി
മുകളില്‍ നിന്നും ചാടാം
ഒരുമിച്ചു ഒന്നുമില്ലായ്മയുടെ താഴ്വരയിലേക്ക് ...
ചിരിക്കു ക്ഷണിക്കാനും അറിയാം.
ചുണ്ടില്‍ മധുരം ഉണ്ടെങ്കില്‍
ചിരികള്‍ ഉറുമ്പ് കൊണ്ട് പോകില്ലേ എന്ന ചീള് തമാശ കേട്ടാല്‍
ഏതു കാമുകി ചിരിക്കാനാണ്?
ആകെ കിട്ടുന്നത് ഇച്ചിരി സമയം ആണ്.
(ഡബിള്‍ മീനിംഗ് ചിരി)
ലാല്‍ ബാഗിലെ ഒഴിഞ്ഞ മൂലയില്‍
ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോള്‍ ആക്കിയ ചിരി.
ഫ്ലാറ്റില്‍ ലേഡീസ് പെര്‍ഫ്യൂം മണത്ത ദിവസങ്ങളില്‍
സഹമുറിയന്മാരുടെ "അളിയാ " ചിരി .
ഇടവേള (വേല )
എം ജീ റോഡിലെ തിരക്കില്‍,
വേറൊരു ചിരിയുമായി ആ ചിരി പോകുന്ന കണ്ടപ്പോള്‍
ഒരു ജാതി ഊമ്പിയ ചിരി ഇസ്റ്റാ എന്ന് തൃശ്ശൂര്‍ ട്യൂണില്‍ ഒരു കാറ്റ്...
Friday, March 16, 2012
Tuesday, January 10, 2012
വെറും കണ്ണാടികള്‍
വാക്കുകള്‍ ചേര്‍ത്ത് വെച്ചു
കണ്ണാടി ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്‍,
പലപ്പോഴും,
ചുവന്ന ഇങ്കുലാബ് പഴങ്ങള്‍ വിടരുന്ന മരങ്ങളുടെ
പശ്ചാത്തലത്തില്‍
കോരനും നീലിയും പ്രതിഫലിക്കാറുണ്ട്.
കടലാസിനും പേനക്കും ഇടയില്‍
"മനുഷ്യന്‍" എന്നലറി,
പൊട്ടാതെ കുതറി മാറി.
ഋതുപകര്ച്ചകളില്‍
ഋജുരേഖീയമായവ
വീഞ്ഞും അപ്പവുമായി
ഓര്‍മകളില്‍ പുനര്‍ജനിചില്ലെങ്കിലും,
അവിടുത്തെ രാജ്യത്തില്‍ കയറ്റിയില്ലെങ്കിലും,
അടിയന്റെ കണ്ണാടികള്‍ക്ക് പേര് വേണ്ട.
ചുവന്ന പഴങ്ങളുടെ പശ്ചാതലത്തില്‍
കോരനും നീലിയും ഞാനും
പ്രതിഫലിക്കുന്ന കണ്ണാടികള്‍.
അവ വെറും കണ്ണാടികള്‍.
ആമേന്‍.
ലേബല്‍: കവിതയുമല്ല. കരിയിലയുമല്ല. പുസ്തകം മേടിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍, "ദളിത് , പെണ്ണെഴുത്ത്‌ " എന്നെഴുതി ചില പുസ്തകങ്ങളെ വര്‍ഗീകരിച്ചു വില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ തോന്നിയത്. അഭിപ്രായം തികച്ചും വൈയക്തികം.
കണ്ണാടി ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്‍,
പലപ്പോഴും,
ചുവന്ന ഇങ്കുലാബ് പഴങ്ങള്‍ വിടരുന്ന മരങ്ങളുടെ
പശ്ചാത്തലത്തില്‍
കോരനും നീലിയും പ്രതിഫലിക്കാറുണ്ട്.
കടലാസിനും പേനക്കും ഇടയില്‍
"മനുഷ്യന്‍" എന്നലറി,
പൊട്ടാതെ കുതറി മാറി.
ഋതുപകര്ച്ചകളില്‍
ഋജുരേഖീയമായവ
വീഞ്ഞും അപ്പവുമായി
ഓര്‍മകളില്‍ പുനര്‍ജനിചില്ലെങ്കിലും,
അവിടുത്തെ രാജ്യത്തില്‍ കയറ്റിയില്ലെങ്കിലും,
അടിയന്റെ കണ്ണാടികള്‍ക്ക് പേര് വേണ്ട.
ചുവന്ന പഴങ്ങളുടെ പശ്ചാതലത്തില്‍
കോരനും നീലിയും ഞാനും
പ്രതിഫലിക്കുന്ന കണ്ണാടികള്‍.
അവ വെറും കണ്ണാടികള്‍.
ആമേന്‍.
ലേബല്‍: കവിതയുമല്ല. കരിയിലയുമല്ല. പുസ്തകം മേടിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍, "ദളിത് , പെണ്ണെഴുത്ത്‌ " എന്നെഴുതി ചില പുസ്തകങ്ങളെ വര്‍ഗീകരിച്ചു വില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ തോന്നിയത്. അഭിപ്രായം തികച്ചും വൈയക്തികം.
Tuesday, January 3, 2012
മഴവില്ല്
( പൂമുഖം )
ഉമ്മറത്ത്‌ ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു
അരികില്‍ രജനീഷിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നു.
മനസ്സിന്റെ തെരുവില്‍ ഉടയാടകളില്ലാതെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും
ചില വാക്കുകള്‍ ചിന്തകളില്‍ ആടിയുലഞ്ഞ്
ഉദ്ധരിച്ച ലിന്ഗങ്ങള്‍ പോലെ നില്‍ക്കുന്നു.
( നടുമുറ്റം )
മുഖം മൂടിയുള്ള രാത്രികളില്‍ നിന്നും
ഉലഞ്ഞു വീണ വയലറ്റ് നിറമുള്ള സാരിയുടെ മാദകത്വം കലര്‍ന്ന വര.
നിന്റെയൊരു ചുംബനതിലേക്ക്,
പുലരിയിലൊരു പിന്ഗലവര്‍ണശലഭമായ്
പുനര്‍ ജനിക്കേണ്ടിയിരുന്ന വര.
മാംസ ഭാഗങ്ങളുടെ ഓരോ കോണുകളും
മനപാഠമാക്കി, മടങ്ങി വരുന്ന വര.
"ഭൂത (കാല) " കിണറില്‍ നിന്നും
ഇന്‍ഡിഗോ നിറം പേറി പറന്നു പോകുന്ന വര.
ഏകാന്തതയുടെ നീല നിറവും
പ്രതീക്ഷയുടെ പച്ച നിറവും പൂശി
വിരഹത്തിന്റെ താപോന്നതിയില്‍ മായുന്ന മഞ്ഞവരയുടെ വേരുകള്‍.
മാടപ്രാവുകളുടെ ചിറകുകള്‍ അരിഞ്ഞപ്പോള്‍
ഉതിര്‍ന്ന ചോരയില്‍ കുതിരുന്ന
ചേരികളുടെ ചുവന്ന വര.
ശൂന്യതയില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരുന്ന
പല വരകള്‍ ഒരു വില്ല് പോലെ
വളഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചിലര്‍ കൂകിയാര്‍ക്കുന്നു,
മഴവില്ല്.
------------------
ഇനി /ഇത് വായിക്കേണ്ടതില്ല :
(പിന്നാമ്പുറം)
കരിങ്കല്‍ മലകള്ക്കപ്പുറത്തു നിന്നും എത്തി നോക്കുന്നവര്‍ ,
വെളുത്ത വസ്ത്രം പുതച്ചവര്‍,
കണ്ണടച്ച് സ്വയം ഭോഗം ചെയ്യുന്നവര്‍
ഇത് വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ?
അവര്‍ ഇപ്പോഴും,
പകലിന്റെ തെരുവുകളില്‍
മഴവില്ലുകള്‍ നോക്കി നടന്നവരെ/നടക്കുന്നവരെ പേടിക്കുന്നു.
അകലെയെവിടെയോ വിശുദ്ധ മണികള്‍ മുഴങ്ങുന്നു.
Label: തല്ലരുത് :)
ഉമ്മറത്ത്‌ ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു
അരികില്‍ രജനീഷിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നു.
മനസ്സിന്റെ തെരുവില്‍ ഉടയാടകളില്ലാതെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും
ചില വാക്കുകള്‍ ചിന്തകളില്‍ ആടിയുലഞ്ഞ്
ഉദ്ധരിച്ച ലിന്ഗങ്ങള്‍ പോലെ നില്‍ക്കുന്നു.
( നടുമുറ്റം )
മുഖം മൂടിയുള്ള രാത്രികളില്‍ നിന്നും
ഉലഞ്ഞു വീണ വയലറ്റ് നിറമുള്ള സാരിയുടെ മാദകത്വം കലര്‍ന്ന വര.
നിന്റെയൊരു ചുംബനതിലേക്ക്,
പുലരിയിലൊരു പിന്ഗലവര്‍ണശലഭമായ്
പുനര്‍ ജനിക്കേണ്ടിയിരുന്ന വര.
മാംസ ഭാഗങ്ങളുടെ ഓരോ കോണുകളും
മനപാഠമാക്കി, മടങ്ങി വരുന്ന വര.
"ഭൂത (കാല) " കിണറില്‍ നിന്നും
ഇന്‍ഡിഗോ നിറം പേറി പറന്നു പോകുന്ന വര.
ഏകാന്തതയുടെ നീല നിറവും
പ്രതീക്ഷയുടെ പച്ച നിറവും പൂശി
വിരഹത്തിന്റെ താപോന്നതിയില്‍ മായുന്ന മഞ്ഞവരയുടെ വേരുകള്‍.
മാടപ്രാവുകളുടെ ചിറകുകള്‍ അരിഞ്ഞപ്പോള്‍
ഉതിര്‍ന്ന ചോരയില്‍ കുതിരുന്ന
ചേരികളുടെ ചുവന്ന വര.
ശൂന്യതയില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരുന്ന
പല വരകള്‍ ഒരു വില്ല് പോലെ
വളഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചിലര്‍ കൂകിയാര്‍ക്കുന്നു,
മഴവില്ല്.
------------------
ഇനി /ഇത് വായിക്കേണ്ടതില്ല :
(പിന്നാമ്പുറം)
കരിങ്കല്‍ മലകള്ക്കപ്പുറത്തു നിന്നും എത്തി നോക്കുന്നവര്‍ ,
വെളുത്ത വസ്ത്രം പുതച്ചവര്‍,
കണ്ണടച്ച് സ്വയം ഭോഗം ചെയ്യുന്നവര്‍
ഇത് വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ?
അവര്‍ ഇപ്പോഴും,
പകലിന്റെ തെരുവുകളില്‍
മഴവില്ലുകള്‍ നോക്കി നടന്നവരെ/നടക്കുന്നവരെ പേടിക്കുന്നു.
അകലെയെവിടെയോ വിശുദ്ധ മണികള്‍ മുഴങ്ങുന്നു.
Label: തല്ലരുത് :)
Saturday, November 19, 2011
അറവുകാരന്‍
ഓല മേഞ്ഞ വീട്ടില്‍
മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന
മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില്‍
മുത്തശ്ശിയുടെ
മടിയില്‍ കിടന്നു കഥ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍
പലപ്പോഴും ചോദിച്ചതാണ്
ഈ അസുരന്മാരെ എന്തിനാ
അവതാരങ്ങള്‍ കൊല്ലുന്നത്?
അവരെ കൊല്ലുകയല്ല മോനെ
മോക്ഷം നല്‍കുകയാണെന്ന്
മധുരതരമാം മറുപടിയും.
അത് കൊണ്ടാണ് ക്ലാസ് ടീച്ചര്‍
മോന് ആരാവണം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍
"അറവുകാരന്‍" എന്ന ഉത്തരം പറഞ്ഞത് .
എല്ലാരും ഉറക്കെ ചിരിച്ചപ്പോള്‍
ഉള്ളില്‍ പറഞ്ഞു
ഇത്രയധികം മോക്ഷം നല്‍കാന്‍ കഴിവുള്ള വേറെ ആരുണ്ട്‌ ഭൂമിയില്‍
എന്ന ചോദ്യം തികട്ടിയെങ്കിലും
ഒരു പുളിപ്പ് രസത്തോടെ വിഴുങ്ങി.
അറവു ശാല വളര്‍ന്നു
ഓല മാറി ,
ടെറസ്സ് വീട്ടിന്‍ മുറ്റത്ത്‌ കാര്‍ വന്നു.
എങ്കിലും
തന്റെ കടയില്‍ വില്കുന്ന
മൃഗങ്ങളെ താന്‍ തന്നെ കൊല്ലണം,
മോക്ഷം നല്കണം എന്നത് അലിഖിത നിയമം.
ആടിന്റെയും, പോത്തിന്റെയും
തല വെട്ടി അതിലെ ചോര ഒഴുകുമ്പോള്‍
അവന്‍ മോചനം നല്‍കിയ
ആത്മാവുകളുടെ എണ്ണം
ഡയറിയില്‍ കുറിച്ചിട്ടു.
ഓടയിലെ അഴുക്കു വെള്ളം ഒഴുകുന്നതില്‍
രക്തനിബദ്ധതാളങ്ങള്‍ മുങ്ങി പൊങ്ങുന്നത് കേട്ടു.
ഇന്നലെ
അയല്കാരന്‍ വേട്ടകാരന്‍ അന്തോണി
രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു
"ഡാ, ഒരു പച്ചണ്ടി ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
നിനക്ക് വേണോ? "
"ആരാ ഉടമസ്ഥന്‍"
"അവളുടെ തന്ത തന്നെ"
(നിശബ്ധത...
ഉള്ളില്‍ മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന വിളക്ക്,
കഥ പറയുന്ന മുത്തശ്ശി,
അവതാരങ്ങളുടെ അപദാനങ്ങള്‍
ആലോചന)
"എനിക്ക് വേണം, നാളെ തന്നെ"
വിശ്വാസത്തെയും ധൈര്യത്തെയും
അറവുകത്തിയില്‍ ആവാഹിച്ചു
കൈകളില്‍ പുറകില്‍ പിടിച്ച്,
കുളിമുറിയില്‍ നിന്നും
ഇറങ്ങി വരുമ്പോള്‍
അവള്‍ തന്റെ പുതിയ ടച്ച്‌ ഫോണില്‍ കളിക്കുകയായിരുന്നു.
നഗ്നയായ അവളെ പുറകില്‍ നിന്നും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്
കൈ കാലുകള്‍ ബെഡ് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് കൂടി കെട്ടി.
അവള്‍ പേടിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നു.
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
ഞാന്‍ നിന്റെ ദൈവമാണ്, രക്ഷകന്‍.
ആടിനെ അറക്കുന്ന പോലെ
അവളുടെ കണ്ഠനാളം അറുത്തു.
ചോരയും, ചലവും ഉണങ്ങി പിടിച്ച കവറുള്ള ഡയറിയില്‍
മോക്ഷം നല്‍കിയവരുടെ എണ്ണത്തില്‍
ഒരെണ്ണം കൂടെ എഴുതി ചേര്‍ത്തു.
അറവുശാലയുടെ പുറകിലെ
ഓടയിലൂടെ മലിന ജലം
പ്രചാരം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്ന പത്ര മേശകളിലേക്ക്
ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.
മേല്‍ത്തരം രാഷ്ട്രീയനായ്ക്കള്‍
കടക്കു മുന്നിലും പിന്നിലും
എല്ലുകള്‍ക്ക് കടി പിടി കൂടി.
പ്രസിദ്ധ നടിയുടെ വേലക്കാരിയുടെ പ്രസവത്തിന്റെ
എക്സ്ക്ലുസിവ് വാര്‍ത്തകളില്‍
പെണ്‍കുട്ടിയെ കാണാതായി എന്ന
വാര്‍ത്ത മുങ്ങി പോയി.
പിറ്റേ ദിവസം വിറ്റ ഇറച്ചിക്ക്
Saturday, October 8, 2011
Workstation
അവളുടെ ശരിക്കും പേര് MAC മിനി.
സ്കൂളില്‍ കൊണ്ട് പോകാറുള്ള ചോറ്റു പാത്രത്തിന്റെ
വലിപ്പവും, ആപ്പിളിന്റെ പൊട്ടും.
മാനേജര്‍ ആന്റൊച്ചന്‍ ബലം പ്രയോഗിച്ചു
ചാപ്പ കുത്തിയ QA-6 എന്ന ടെക്കി പേര്.
എങ്കിലും അവളെ ഞാന്‍ മിനി മോള്‍ എന്ന് വിളിക്കും.
തൊട്ടിപ്പുറത്തു,
അവള്‍ മനസ്സില്‍ കാണുന്നത്-
എനിക്ക് കാണിച്ചു തരുന്ന,
പുഷ് അപ്പ്‌ ചെയ്തു കൂട്ടിയ 23 ഇഞ്ച്ന്റെ വിരിഞ്ഞ മാറുമായി
DELL monitor ചേട്ടന്‍.
വിരല് കൊണ്ട് നടത്തുന്ന ട്രപ്പീസു കളി
സഹിക്കുന്ന keyboard അണ്ണന്‍ .
കുത്തിവരകളും,
ഒരാള്‍ക്കും മനസിലാവാത്ത എഴുത്ത് കുത്തുകളും
ചുമന്നു മരിച്ചു, പുനര്‍ ജനിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന
വരയിടാത്ത നോട്ട് ബോക്കുകള്‍.
ഒരിക്കലും വെയ്ക്കാറില്ലെങ്കിലും,
ഒഴിഞ്ഞ ചായ ഗ്ലാസ്സിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന
Tea Tray.
പറഞ്ഞേല്‍പ്പിച്ച പണിയെ കുറിച്ച്
ആലോചിക്കാതെ
വേറെ വല്ലോം ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്ന ഞാനും
ദാ.. ഇത് പോലെ...
Friday, September 23, 2011
പേരും സ്ഥലവും കൃത്യമല്ല.
റം നിറച്ച ഗ്ലാസിനും ചുണ്ടിനുമിടയിലുള്ള ദൂരം.
ഓരോ സിഗരറ്റ് പുകയെടുപ്പിനും ഇടയിലുള്ള ദൈര്‍ഘ്യം.
ചായയില്‍ കുതിര്‍ന്നു വീഴുന്ന ബിസ്ക്കറ്റിന്റെ ആയുസ്സ് .
അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ കളറുകളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്.
പ്രണയങ്ങളുടെ പകിട കളി.
കനലാട്ടങ്ങള്‍ കാലിനെ പൊള്ളിക്കാതിരിക്കാന്‍
തക്കവണ്ണം വ്രതം എടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിലും,
കെട്ടിയാടാന്‍ ഒരു കളിയാട്ടം
ആരോ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പേരും സ്ഥലവും കൃത്യമല്ല.
അക്ഷാംശ രേഖക്കള്‍ക്കപ്പുറത്തു നിന്നും
തണുത്ത മരവിച്ച കൈകളുടെ
നനുത്ത സ്പര്‍ശം മാത്രം, ഓര്‍മയില്‍
തലയ്ക്കു മുകളില്‍ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.
Monday, September 12, 2011
മാനസാന്തരങ്ങള്‍
എറണാകുളം സൗത്തില്‍ നിന്നും
നേരം പരപരാ വെളുപ്പിന്
കൊല്ലത്തേക്ക്
തീവണ്ടിയില്‍.
പാളിയ നോട്ടങ്ങള്‍
അങ്ങോട്ടും
ഇങ്ങോട്ടും.
ഞാന്‍ ഭദ്രം എങ്കിലോ എല്ലാം ഭദ്രം.
കൈകള്‍ ,
കക്ഷത്തില്‍ ക്ലചിലെന്ന പോലെ അമര്‍ത്തി
കൂട്ടിപിണച്ചു വെച്ചു.
ഉറക്കത്തിന്റെ ഗിയര്‍ ഇട്ടു.
തിരുവല്ല വരെ ശുഭ മരണം.
അവിടെ നിന്നും കയറിയ
വെളുത്ത രണ്ടു ആന്റിമാരുടെ
കളകൂജനം.
ഉറക്കത്തിന്റെ ഗിയര്‍ വഴുതുന്നു.
ഹേ, അതല്ല. :)
അവരുടെ ഉറക്കെയുള്ള സംഭാഷണങ്ങളില്‍ -
പുട്ടിനു തേങ്ങ പോലെ,
എസ് എം എസ്സിലെ 'ഡാ' വിളി പോലെ,
സംസാരത്തിലെ 'യു നോ' പോലെ,
ചൈനാ പടക്കം പോലെ ഇടയ്ക്കു ചീറ്റലോടെ,
കര്‍ത്താവിനു സ്തോത്രം.
ദൈവകാരുണ്യം.
മധ്യസ്ഥ പ്രാര്‍ത്ഥന.
അത്ഭുത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍.
അടയാളങ്ങള്‍.
ഉറക്കം പോയ ഈ ഹതഭാഗ്യന്‍
കൊല്ലം പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ കാലു കുത്തിയപ്പോള്‍
അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി.
സ്തോത്രം ഗുരുവായുരപ്പാ സ്തോത്രം.
ഇന്‍ഷാ കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മേ,
ഇവര്‍ സൗത്തില്‍ നിന്നും കയറാഞ്ഞത്
അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം.
ഈ കവിത ലൈക്കിയാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഓണം ബമ്പര്‍ ലോട്ടറി അടിക്കും.
ഒരാള്‍ ഇത് കൊള്ളില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അയാള്‍ക്ക്‌ ബാറില്‍ നിന്നും അടി കിട്ടി.
Subscribe to:
Posts (Atom)