Wednesday, September 19, 2012

അകാരണം

എന്തിനീ മിഴി രണ്ടും പിടയാതെ പിടയുന്നു
കാണാതെ കാണുന്നതാരേ നീ...
മനോജിന്റെ ചെവിയിലേക്ക് ശ്രേയാ ഗോശാല്‍ മധുരതരമായി ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു..
പൊടുന്നനെ വലിയ ഒരു ഉലച്ചലില്‍ വണ്ടി നിന്നു. വാച്ചില്‍ നോക്കി സമയം 11:40.
പുറത്തേക്കു നോക്കി. അങ്കമാലി ആകുന്നേ ഉള്ളൂ.
റൂമിലെത്തുമ്പോള്‍ അവന്മാരെല്ലാം അടിച്ചു കിണ്ടി ആയി ഉറങ്ങീണ്ടാവും. നിഖില്‍ ഉറങ്ങാന്‍ വഴിയില്ല. അവന്റെ കാമുകി ജസീറയുമായി ഫോണില്‍ സൊള്ളി ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും.
തൃശൂര് നിന്നും വണ്ടി എടുത്തത്‌ തന്നെ നേരം വൈകി ആണെന്ന കാരണത്താല്‍ വണ്ടി നല്ല സ്പീഡില്‍ ആയിരുന്നു. സാധാരണ കെ എസ് ആര്‍ ടി സി ബസ്‌ കളെക്കാള്‍ കുറച്ചു കൂടുതല്‍ അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവന്‍ ആലോചിച്ചിരുന്നു.
"എന്താ റോഡ്‌ അല്ലെ... ഇത്രേം നല്ല റോഡ്‌  പണിതതിന്  കാശ് കൊടുത്താല്‍ എന്താ"
എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് ഒപ്പം ഇരിക്കുന്ന മധ്യ വയസ്കന്‍ ചര്‍ച്ച തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്, താല്‍പര്യമില്ലാതെ,  മൊബൈലില്‍ പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്...
അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ബി ഓ ടി ക്കെതിരെ സമരം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കുറെ എണ്ണം ഇറങ്ങും . വേറെ പണി ഇല്ല.

ബസ്സില്‍ നിന്നും ആളുകള്‍ ചാടി ഇറങ്ങി...
പുറകില്‍ ഇരുന്ന കണ്ടക്ടര്‍ "എന്താ... എന്താ..." എന്ന് ചോദിച്ച് ഡ്രൈവര്‍ ടെ സീറ്റ് നടുതെക്ക് പാഞ്ഞു.
പാതി മയക്കവും സംഗീതവും ചേര്‍ന്നു കിക്ക് ആയ പോലെ  ഇരുന്ന ഞാന്‍ അടുത്തിരുന്ന ആളെ നോക്കി . ആളും ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഛെ.. വല്ല പഞ്ചര്‍  ആവും... ഈ നേരത്ത് ഇനി ഏതു വണ്ടി കിട്ടാനാണ്‌?  എന്നൊകെ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ , ഇറങ്ങിയ ആളുകള്‍ ഓരോരുത്തരായി തിരിച്ചു കേറി കൊണ്ടിരുന്നു..
അടുത്തിരുന്ന മധ്യ വയസ്കന്‍ തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ മനോജ് ചോദിച്ചൂ .
"എന്തേ? എന്ത് പറ്റീ?"
"റോഡില്‍ ഒരാള്‍ മരിച്ചു കിടക്കുന്നു. അയാളുടെ മുകളിലൂടെ  വണ്ടി കയറിയിറങ്ങി. ഹോ.. അയാളുടെ വയറിന്റെ മുകളിലൂടെ ആണ് നമ്മുടെ വണ്ടി കയറിയത് എന്ന് തോന്നുന്നു. അവിടെ ആകെ കുടല്‍ മാലകളും ചോരയും മറ്റും ചിതറികിടക്കുന്നു"
മനോജ് മുഖം കുനിച്ചു കണ്ണടച്ചു. ഹോ... ഫേസ് ബുക്കില്‍ പോലും അങ്ങനെ ഉള്ള പോസ്റ്റ്‌ കള്‍ കാണുമ്പോള്‍ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്യുകയാണ് പതിവ് .
ആളുകളുടെ വര്‍ത്തമാനം കേള്‍ക്കാം. അത് നമ്മള്‍ വന്ന വണ്ടി കയരിയതാനെന്നും അല്ല മുന്‍പേ പോയ ഏതോ വണ്ടി തട്ടിയതാനെനും ഒക്കെ ഉള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്നു.

"എന്റെ കൂടെ നീ ഉള്ളത് കൊണ്ട് എനിക്കെന്തെലും പറ്റ്യാല്‍ നീ ഉണ്ടാവും . അല്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് രാത്രി ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങി വല്ലോം പറ്റ്യാല്‍ ആരു രക്ഷിക്കും"
"ഒരു പട്ടീം രക്ഷിക്കില്ല"
"അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ എല്ലാര്‍ക്കും സ്വന്തം കാര്യം എന്ന് പറഞ്ഞു പാഞ്ഞു നടപ്പല്ലേ"
"അതെ അതെ..."
തൊട്ടു മുന്നിലെ സീറ്റിലെ രണ്ടു യുവാക്കള്‍ രണ്ടെണ്ണം അടിചിട്ടാ കേറിയതെന്നു തോന്നുന്നു. ബസ്സില്‍ കയറിയപ്പോ തൊട്ടു വല്യ വല്യ കാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.

"മുന്‍പേ തട്ടിയതാണെങ്കില്‍ അതിന്റെ മുകളിലൂടെ എത്ര വണ്ടി കേരീട്ടുണ്ടാവും."
"കാലുകള്‍ ഒക്കെ ആകെ ചതഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. "
"ആദ്യം തട്ടിയവന്മാര്‍ ആരായാലും വണ്ടി നിര്‍ത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു ജീവന്‍ രക്ഷപെട്ടെനെ"
"തട്ടിയാല്‍ വീഴുമാരിക്കും. വീണ ഉടനെ ബോധം പോയിട്ടുണ്ടാവും. ഹോ... അതിനു പിന്നാലെ വന്ന എത്ര വണ്ടികള്‍ ആ ജീവനുള്ള ശരീരത്തിന് മുകളിലൂടെ കയറിയിട്ടുണ്ടാവും"
"അല്ലെങ്കിലും ഇവിടെ ഹൈവേ പോലീസ് ഒക്കെ ചുമ്മാതാ" 
വണ്ടിയില്‍ കയറുന്നവര്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ അല്ലെങ്കില്‍ ബസ്സില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാത്തവരോടായി എന്ന പോലെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തിരിച്ചു വണ്ടിയില്‍ കയറുകയാണ്.

അവസാനം കണ്ട്ക്ടര്‍
"എല്ലാരും വണ്ടീല്‍ കയറിക്കെ , ഇത് നമ്മടെ വണ്ടി തട്ടിയതോന്നുമല്ല. നമ്മള്‍ എന്തിനു സമയം കളയണം " എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാരും ബസ്സില്‍ കയറി.

പുറകിലെ സീറ്റില്‍ നിന്നും ആരോ മുറു മുറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"ഈ വണ്ടി തന്നെ കേറിയതാവും...ആരു കണ്ടു... "

അവസാനം കയറിയ ആളും കയറുന്നു.
"അപ്പുറത്ത് ഒരു ഹെല്‍മെറ്റ്‌ കിടക്കുന്നുണ്ട്... ഒരു ചുവന്ന  ...

പൂര്തിയ്യാക്കും മുന്‍പേ, അയാളുടെ വിവരണം കൂടെ കേള്‍കാന്‍ കൂടി ശക്തിയില്ലാതെ മനോജ് ഇയര്‍ ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ തിരുകി. ശബ്ദം കൂട്ടി വെച്ചു.
എല്ലാവരും വീണ്ടും അവരവരുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക്...

എറണാകുളം കെ എസ ആര്‍ ടി സി സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നും ഓട്ടോയില്‍ കയറി. കടവന്ത്രയിലെ റൂമിനരികില്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ റൂമില്‍ വെളിച്ചമുണ്ട്.
രാജുവും വിജീഷും ഷിയാസും ഇരുന്നു ടീ വി കാണുന്നു. അടുത്ത് പകുതിയായ ഒരു ഓള്‍ഡ്‌ മോന്ക് .
"എന്താടേ... ആരും ഉറങ്ഗീലെ? "
"ഇല്ലെടാ... ഒരു വൃദ്ധസന്യാസിയെ നമ്മടെ നിത്യ ഹരിത കാമുകന്‍ നിഖില്‍ ഓഫര്‍ ചെയ്തു. ആ പിശുക്കന്‍ വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ കാശ് മുടക്കൂ.." രാജു പറഞ്ഞു.
"അല്ലെങ്കിലും അവനു ഫോണ്‍ ബില്‍ അടച്ചു ബാക്കി പൈസ ഉണ്ടാവുമോടാ.." വിജീഷ് ഏറ്റു പിടിച്ചു.
"എന്നിട്ട് അവനെവിടെ?" മനോജ് ചോദിച്ചൂ.
"അവന്‍ വീട്ടില്‍ പോയി വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു പോയതാ.. ഇത്തിരി ലേറ്റ് ആവും എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് മണിക്കൂര്‍ നാലായി. സാധനം മേടിച്ചോ കാശ് വന്നിട്ട് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്റെ കാശ് പോവുമോ ആവോ" ഷിയാസ് .
മനോജിന്റെ മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചു.  എസ് എം എസ് ഫ്രം നിഖില്‍ സ് ഫ്രണ്ട് . "നിഖില്‍ ഉണ്ടോ അവിടെ? വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ "

"ഇനി ചാലകുടി വേറെ വല്ലയിടതെക്കും മാറ്റിയോ ആവോ? " വിജീഷിന്റെ ചളു തമാശ
"അതിനു അവന്റെ  ബൈക്ക് പുറത്തുണ്ടല്ലോ " മനോജ് ചോദിച്ചൂ. 
"അവന്‍ എന്റെ ചുവന്ന മൂരിക്കുട്ടന്‍ ആയാണ് പോയിട്ടുള്ളത് "

 അവസാനം ബസ്സില്‍ കയറിയ ആളിന്റെ പൂര്‍ത്തിയാകാത്ത വാക്കുകളുടെ അവസാനം അവന്റെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങുന്നതായി അവനു തോന്നി...
"അപ്പുറത്ത് ഒരു ഹെല്‍മെറ്റ്‌ കിടക്കുന്നുണ്ട്... ഒരു ചുവന്ന  ..."
  

5 comments:

Echmukutty said...

വാക്കൊന്നുമില്ല.......എന്‍റെ പക്കല്‍...

ഉദയപ്രഭന്‍ said...

നല്ല കഥ.ആശംസകള്‍.

sumesh vasu said...

നല്ല കഥ, എന്താപ്പോ പറയുക!..

വളരെ നന്നാണു.

വിനോദ് said...

ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായ ഒരു കഥ, നല്ല അവതരണവും, എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു.

ajith said...

അങ്ങനെയാണ് ഇപ്പൊഴത്തെ കാലം
കഥ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്